{"id":9537,"date":"2021-01-26T22:16:47","date_gmt":"2021-01-26T21:16:47","guid":{"rendered":"http:\/\/sp.tuchow.pl\/?p=9537"},"modified":"2021-01-26T22:16:47","modified_gmt":"2021-01-26T21:16:47","slug":"pan-tadeusz-w-klasie-osmej-i-nie-tylko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/2021\/01\/26\/pan-tadeusz-w-klasie-osmej-i-nie-tylko\/","title":{"rendered":",,Pan Tadeusz\u2019\u2019 w klasie \u00f3smej i nie tylko"},"content":{"rendered":"

            Jedn\u0105 z lektur obowi\u0105zkowych na egzaminie \u00f3smoklasisty jest dzie\u0142o Adama Mickiewicza ,,Pan Tadeusz\u2019\u2019. Ksi\u0105\u017cka nie jest ch\u0119tnie czytana przez uczni\u00f3w, bo jest obszerna, napisana wierszem\u2026 <\/strong><\/p>\n

Podczas nauczania zdalnego uczniowie klasy \u00f3smej podj\u0119li trud napisania zadanych prac. <\/strong><\/p>\n

Jak zawsze, zach\u0119cam do lektury wybranych zada\u0144. <\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Temat 1: ,,Pan Tadeusz\u2019\u2019 jako dzie\u0142o opisuj\u0105ce  pot\u0119g\u0119  i pi\u0119kno tradycji (rozprawka).<\/p>\n

 <\/p>\n

Problemem, kt\u00f3ry b\u0119d\u0119 rozwa\u017ca\u0142 w poni\u017cszej wypowiedzi, jest tradycja, jej miejsce i rola w ,,Panu Tadeuszu\u2019\u2019 Adama Mickiewicza oraz innym utworze literackim. Nale\u017cy wi\u0119c zacz\u0105\u0107 od wyja\u015bnienia s\u0142owa \u201etradycja\u201d. W \u201eS\u0142owniku j\u0119zyka polskiego\u201d czytamy, \u017ce jest to  \u00abog\u00f3\u0142 obyczaj\u00f3w, norm, pogl\u0105d\u00f3w, zachowa\u0144 itp. w\u0142a\u015bciwych jakiej\u015b grupie spo\u0142ecznej, przekazywanych z pokolenia na pokolenie; albo te\u017c: ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 tych obyczaj\u00f3w, norm, pogl\u0105d\u00f3w lub zachowa\u0144\u00bb Znaczy to, \u017ce tradycja to co\u015b, co \u0142\u0105czy ludzi \u017cyj\u0105cych w danym czasie, ale te\u017c \u0142\u0105czy ze sob\u0105 pokolenia i tera\u017aniejszo\u015b\u0107 z przesz\u0142o\u015bci\u0105. Czyli buduje to\u017csamo\u015b\u0107 narodu lub spo\u0142eczno\u015bci. Jest jak korze\u0144 drzewa. Daje si\u0142\u0119 narodowi i sprawia, \u017ce jest on jedno\u015bci\u0105. Mickiewicz w ,,Panu Tadeuszu\u2019\u2019 podkre\u015bla jeszcze to, \u017ce tradycja wprowadza \u0142ad i porz\u0105dek w \u017cycie spo\u0142ecze\u0144stwa. S\u0119dzia m\u00f3wi: \u201eTym to porz\u0105dkiem domy i narody s\u0142yn\u0105,<\/p>\n

\/ Z jego upadkiem domy i narody gin\u0105\u201d. Podobn\u0105 my\u015bl wyrazi\u0142 Coelho, pisz\u0105c: \u201e Tradycja s\u0142u\u017cy zachowaniu porz\u0105dku \u015bwiata. Je\u015bli j\u0105 z\u0142amiemy- \u015bwiat si\u0119 sko\u0144czy\u201d.<\/p>\n

           To w\u0142a\u015bnie \u0142ad i porz\u0105dek s\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 cech\u0105 staropolskiej tradycji opisanej w \u201ePanu Tadeuszu\u201d. Zaczn\u0119 od przedstawienia tematu w oparciu o za\u0142\u0105czony fragment Ksi\u0119gi I \u201eGospodarstwo\u201d. Fragment zawiera najpierw opis zako\u0144czenia prac polowych przez ch\u0142op\u00f3w w gospodarstwie S\u0119dziego.  Ch\u0142opi ko\u0144cz\u0105 prac\u0119 r\u00f3wno z zachodem s\u0142o\u0144ca, poniewa\u017c zwyczajem gospodarza by\u0142o respektowanie porz\u0105dku natury. Druga cz\u0119\u015b\u0107 fragmentu zawiera obraz powrotu towarzystwa ze spaceru. Szlachta wraca w okre\u015blonym porz\u0105dku. Z przodu sz\u0142y dzieci z opiekunami, potem starszyzna, za ni\u0105 panny, a za nimi o p\u00f3\u0142 kroku – m\u0142odzie\u017c m\u0119ska. Taki szyk dyktuje nie S\u0119dzia, ale przyzwoito\u015b\u0107. Dlatego nikt nie dyskutuje o tym, czy taki porz\u0105dek ma sens. Tradycja w spos\u00f3b naturalny, niewymuszony wychowuje m\u0142ode pokolenie.<\/p>\n

            Wa\u017cnym obyczajem w Soplicowie by\u0142a grzeczno\u015b\u0107, czyli kultura osobista, szacunek dla drugiego cz\u0142owieka, jednak uzale\u017cniony od jego zas\u0142ug i warto\u015bci. W mowie o grzeczno\u015bci S\u0119dzia m\u00f3wi, \u017ce szlachecka grzeczno\u015b\u0107 polega na tym, \u017ceby zna\u0107 histori\u0119 osoby, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 ma do czynienia, odda\u0107 nale\u017cny szacunek cz\u0142owiekowi szlachetnemu lub nie splami\u0107 swojego honoru  k\u0142anianiem si\u0119 nikczemnikowi. Obyczaj ten sprawia\u0142, \u017ce ludzie byli sob\u0105 zainteresowani, znali si\u0119 i tworzyli wsp\u00f3lnot\u0119 pilnuj\u0105c\u0105 uczciwego \u017cycia. Grzeczno\u015b\u0107 musia\u0142a by\u0107 szczera. S\u0119dzia z dezaprobat\u0105 m\u00f3wi o  udawanej grzeczno\u015bci. Nazywa j\u0105 kupieck\u0105, a nie szlacheck\u0105. Tradycja wi\u0119c dba\u0142a o szczero\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d ludzi. Nie trzeba by\u0142o si\u0119 obawia\u0107, \u017ce kto\u015b jest fa\u0142szywie mi\u0142y. Grzeczno\u015b\u0107 to te\u017c kulturalne zachowanie si\u0119 wobec dam, us\u0142ugiwanie im przy stole, nawet – troch\u0119 \u017cartuj\u0105c- wybieranie im mr\u00f3wek spod sukni. Tadeusz nie m\u00f3g\u0142  Telimeny zostawi\u0107 bez ratunku.<\/p>\n

Poszanowanie tradycji to w ,,Panu Tadeuszu\u2019\u2019 forma patriotyzmu na czasy pokoju. Patriotami wed\u0142ug Mickiewicza s\u0105 nie tylko ci, kt\u00f3rzy  z broni\u0105 w r\u0119ku bij\u0105 si\u0119 o wolno\u015b\u0107, ale te\u017c ci, kt\u00f3rzy piel\u0119gnuj\u0105 \u201ekorzenie\u201d narodu, troszcz\u0105c si\u0119 o zachowanie dawnych obyczaj\u00f3w. To dlatego w poemacie polskie zwyczaje przeciwstawione s\u0105 obyczajom zagranicznym, czyli niepolskim. Wida\u0107 to w sposobie ukazania Telimeny, Hrabiego czy Rejenta na uczcie zar\u0119czynowej. Te postaci s\u0105 po prostu \u015bmieszne.<\/p>\n

Grzybobranie opisane w trzeciej ksi\u0119dze by\u0142o pewn\u0105 form\u0105 rywalizacji. S\u0119dzia zapowiedzia\u0142, \u017ce kto znajdzie najokazalszego rydza, ten b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zaj\u0105\u0107 przy stole miejsce obok najpi\u0119kniejszej panny. B\u0105d\u017a je\u015bli dama znalaz\u0142a, to mia\u0142a prawo do towarzystwa naj\u0142adniejszego ch\u0142opca. Ka\u017cda rozrywka musia\u0142a mie\u0107 jaki\u015b g\u0142\u0119bszy sens. W grzybobraniu nie chodzi\u0142o przecie\u017c o jedzenie, ale o bycie razem.<\/p>\n

Jeszcze inn\u0105 form\u0105 rywalizacji by\u0142o polowanie, trwaj\u0105ce od wschodu do zachodu s\u0142o\u0144ca. Uczestniczyli w nim g\u0142\u00f3wnie doro\u015bli m\u0119\u017cczy\u017ani  oraz m\u0142odzie\u017c m\u0119ska. Cho\u0107 tej formie m\u0119skiej rozrywki chodzi\u0142o g\u0142\u00f3wnie o zwierzyn\u0119, to zn\u00f3w sens jest g\u0142\u0119bszy. Polowanie przygotowywa\u0142o m\u0119\u017cczyzn do walki. Kszta\u0142towa\u0142o charakter, \u0107wiczy\u0142o umiej\u0119tno\u015bci strzeleckie i uczy\u0142o dyscypliny wojskowej. Oczywi\u015bcie by\u0142o te\u017c rozrywk\u0105 i przyjemno\u015bci\u0105. Najbardziej po\u017c\u0105danym zwierz\u0119ciem by\u0142 nied\u017awied\u017a lub jele\u0144- czyli upolowanie tzw. grubego zwierza. Dla szlachty atrakcyjne by\u0142y g\u0142\u00f3wnie zwierz\u0119ta posiadaj\u0105ce k\u0142y lub poro\u017ce. Po zako\u0144czonym wydarzeniu szykowano uczt\u0119 przy ognisku, na kt\u00f3rej podawano staropolski bigos. W \u201ePanu Tadeuszu\u201d  g\u0142\u00f3wnym organizatorem i znawc\u0105 polowa\u0144 jest Wojski.<\/p>\n

Na koniec chcia\u0142bym jeszcze odnie\u015b\u0107 si\u0119 do innego utworu, mianowicie do ,,Krzy\u017cak\u00f3w\u2019\u2019. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje tam zwyczaj nakrywania g\u0142owy skaza\u0144ca przez dam\u0119  bia\u0142\u0105 chust\u0105- na\u0142\u0119czk\u0105. W powie\u015bci na skazanego Zbyszka  Danusia narzuca bia\u0142\u0105 chust\u0119 i tym sposobem ratuje go spod r\u0105k kata.<\/p>\n

Skaza\u0144cy dawniej ko\u0144czyli sw\u00f3j \u017cywot w miejscu publicznym, na oczach wielu ludzi. Tak samo post\u0105piono ze Zbyszkiem-prowadz\u0105c go na \u015bmier\u0107. W pewnym momencie w\u015br\u00f3d t\u0142umu us\u0142yszano g\u0142osik:  \u201eM\u00f3j ci on! M\u00f3j ci !\u201d Przed Zbyszkiem pojawi\u0142a si\u0119 Danusia, kt\u00f3ra okry\u0142a go bia\u0142\u0105 szat\u0105. Jednocze\u015bnie za\u015bwiadczy\u0142a o swej dozgonnej mi\u0142o\u015bci do rycerza. Daje nam to obraz z przesz\u0142o\u015bci, \u0142\u0105czy ludzi, ustanawia porz\u0105dek danego \u015bwiata.<\/p>\n

            Tradycja jest wi\u0119c po to, by, jak powiedzia\u0142 Marek Aureliusz \u2013 \u201eRaz ju\u017c odczu\u0107, jakiego \u015bwiata jeste\u015b cz\u0105stk\u0105\u201d.<\/em><\/p>\n

,,Pan Tadeusz\u2019\u2019, ,,Krzy\u017cacy\u2019\u2019 i tak\u017ce ,,Zemsta\u2019\u2019 pokazuj\u0105 mi, \u017ce jestem cz\u0105stk\u0105 silnego narodu. Jego si\u0142\u0105 by\u0142a niegdy\u015b wierno\u015b\u0107 historii, przodkom, obyczajom, szacunek  dla drugiego cz\u0142owieka i \u017cycie wg praw natury.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Micha\u0142 Gawrya\u0142, klasa 8 b<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Temat 2: Prze\u0142om w duszy Jacka Soplicy symbolem prze\u0142omu w narodzie polskim (rozprawka)<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

      Jacek Soplica to g\u0142\u00f3wny, cho\u0107 nie tytu\u0142owy, bohater epopei Adama Mickiewicza. Jest to bohater dynamiczny, kt\u00f3ry zmienia si\u0119 wraz z biegiem akcji utworu. Jego histori\u0119 poznajemy z dw\u00f3ch \u017ar\u00f3de\u0142. Po raz pierwszy o postaci Jacka Soplicy dowiadujemy si\u0119 z opowie\u015bci Gerwazego-wiernego s\u0142ugi Horeszk\u00f3w, a pod koniec \u201ePana Tadeusza\u201d wys\u0142uchujemy \u201espowiedzi\u201d samego Jacka Soplicy. Te dwie opowie\u015bci r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od siebie, ale si\u0119 nie wykluczaj\u0105.<\/p>\n

Pierwsza historia jest niepe\u0142na, poniewa\u017c Gerwazy nie m\u00f3g\u0142 zna\u0107 wszystkich szczeg\u00f3\u0142\u00f3w \u017cycia Jacka, ani zna\u0107 jego los\u00f3w po opuszczeniu Litwy. W dodatku Gerwazy nienawidzi tego cz\u0142owieka, poniewa\u017c zamordowa\u0142 jego pana. Nie mo\u017ce wi\u0119c by\u0107 obiektywny. Jednak opowie\u015b\u0107 ksi\u0119dza Robaka dope\u0142nia obrazu tych niezwyk\u0142ych los\u00f3w.<\/p>\n

             W mojej pracy postaram si\u0119 udowodni\u0107, \u017ce historia przemiany Jacka Soplicy jest zwi\u0105zana z przemian\u0105 ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa, a nawet narodu.<\/p>\n

Gdy poznajemy m\u0142odego Soplic\u0119, jest on typowym polskim szlachcicem. Jest butny, pewny siebie, sk\u0142onny do bijatyk, porywczy i niecierpliwy. Jako za\u015bciankowy szlachcic upatruje swojej szansy w mo\u017cnym opiekunie, jakim jest magnat Horeszko. Gdy zakochuje si\u0119 w jego c\u00f3rce i chce si\u0119 o\u015bwiadczy\u0107, spotyka go wielkie upokorzenie. Zostaje odrzucony i postanawia si\u0119 zem\u015bci\u0107.<\/p>\n

Ta zemsta nie przynosi jednak ukojenia, bo Soplica w rodzinnych stronach zyskuje miano zdrajcy i mordercy. Wtedy rozpoczyna si\u0119 jego droga na dno. Zaczyna pi\u0107, zaniedbuje rodzin\u0119. Jednak w pewnym momencie nast\u0119puje prze\u0142om. Postanawia odkupi\u0107 swoje winy, s\u0142u\u017c\u0105c  Ojczy\u017anie. Jest emisariuszem i planuje wielkie powstanie na Litwie, kt\u00f3re ma wspom\u00f3c kampani\u0119 Napoleona. Jego plany na koniec niweczy \u201eostatni zajazd na Litwie\u201d, ale i tak posta\u0107 Soplicy zostaje zrehabilitowana.<\/p>\n

            Patrz\u0105c na losy Jacka, widzimy nie tylko jego przemian\u0119, ale i przemian\u0119 ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa. Tak jak m\u0142ody Soplica musia\u0142 dojrze\u0107 do roli patrioty, \u015bwiadomego swojej  roli i pos\u0142annictwa, tak te\u017c zmienia si\u0119 polska szlachta. W kolejnych powstaniach narodowowyzwole\u0144czych widzimy nowe pokolenie Polak\u00f3w, kt\u00f3re ponad osobiste interesy i ambicje przedk\u0142ada s\u0142u\u017cb\u0119 ojczy\u017anie.<\/p>\n

Wed\u0142ug mnie ca\u0142y XIX wiek jest czasem wielkiej przemiany. Do\u015bwiadczenie utraty  niepodleg\u0142o\u015bci uczy Polak\u00f3w pokory i wytrwa\u0142o\u015bci. Z kolei represje po przegranych powstaniach hartuj\u0105 i ucz\u0105, jak przetrwa\u0107 w trudnych warunkach i nie utraci\u0107 nadziei.<\/p>\n

            Na pewno nie wszyscy zdali ten wielki egzamin dojrza\u0142o\u015bci obywatelskiej, ale dla wielu posta\u0107 stworzona przez Mickiewicza by\u0142a wzorem i inspiracj\u0105. W formie literackiej powraca ona w powie\u015bci Henryka Sienkiewicza \u201dPotop\u201d. Jego bohater-Andrzej Kmicic-to posta\u0107 wzorowana na Jacku Soplicy i tak\u017ce uwielbiana i na\u015bladowana przez pokolenia m\u0142odych Polak\u00f3w.<\/p>\n

            Z kolei po upadku powstania styczniowego pojawia si\u0119 nowy typ patrioty. Nie jest to ani \u017co\u0142nierz, ani romantyczny bohater, ale pracowity pozytywista, kt\u00f3ry buduje dobro ojczyzny ci\u0119\u017ck\u0105 i mozoln\u0105 prac\u0105 w\u015br\u00f3d najbiedniejszych. To te\u017c wyraz zmiany spo\u0142ecznej. Jak s\u0105dz\u0119, przedstawione przeze mnie argumenty udowodni\u0142y tez\u0119, \u017ce przemiana Jacka Soplicy jest symbolem prze\u0142omu w narodzie polskim.<\/p>\n

 <\/p>\n

Karol Madej, klasa 8 b<\/p>\n

 Temat 3. By\u0142em w Soplicowie\u2026 (opowiadanie tw\u00f3rcze).<\/p>\n

By\u0142a ponura deszczowa noc. B\u0142yskawice swym blaskiem przeszywa\u0142y niebo. Odbywa\u0142em pielgrzymk\u0119 do Matki Bo\u017cej \u015bwiec\u0105cej w Ostrej Bramie. Pragnienie i g\u0142\u00f3d dawa\u0142y mi si\u0119 we znaki. Potrzebowa\u0142em miejsca, gdzie bym si\u0119 zatrzyma\u0142, by nieco odpocz\u0105\u0107 i za\u017cy\u0107 snu.<\/p>\n

Nagle moim oczom ukaza\u0142 si\u0119 pi\u0119kny dw\u00f3r, kt\u00f3ry swoim majestatycznym wygl\u0105dem przewy\u017csza\u0142 wszystkie, kt\u00f3re do tej pory widzia\u0142em. Wok\u00f3\u0142 niego ros\u0142o mn\u00f3stwo drzew. Gdyby nie noc, dostrzeg\u0142bym wszystkie odcienie koloru zielonego. \u015aciany by\u0142y bia\u0142e jak chmury na niebosk\u0142onie w s\u0142oneczny dzie\u0144. Po chwili zobaczy\u0142em m\u0119\u017cczyzn\u0119. Sprawdza\u0142, czy wszystkie wej\u015bcia do posesji s\u0105 zamkni\u0119te.<\/p>\n

-Dobry wiecz\u00f3r !-krzykn\u0105\u0142em dono\u015bnym g\u0142osem.<\/p>\n

-A kt\u00f3\u017c to w tych egipskich ciemno\u015bciach mnie nawiedza?-zapyta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do mnie.<\/p>\n

-Jestem pielgrzymem. W podzi\u0119kowaniu za wr\u00f3cone \u017cycie i pokonanie choroby id\u0119 do Matki Bo\u017cej Ostrobramskiej. Czy m\u00f3g\u0142bym si\u0119 zatrzyma\u0107 w tym cudownym dworze, by odpocz\u0105\u0107 i przeczeka\u0107 nawa\u0142nic\u0119? – zapyta\u0142em.<\/p>\n

– Drzwi tego domu zawsze by\u0142y i s\u0105 otwarte dla strudzonych pielgrzym\u00f3w. Go\u015b\u0107 w dom, B\u00f3g w dom – to rzek\u0142szy m\u0119\u017cczyzna, otworzy\u0142 bram\u0119 i wpu\u015bci\u0142 mnie do dworu.<\/p>\n

Najwi\u0119ksze wra\u017cenie wywar\u0142y na mnie pi\u0119knie przyozdobione \u015bciany. Wisia\u0142o na nich wiele portret\u00f3w polskich bohater\u00f3w. Moj\u0105 uwag\u0119 r\u00f3wnie\u017c przyku\u0142 stoj\u0105cy w k\u0105cie stary zegar kurantowy. Cho\u0107 by\u0142 rok 1814 i Rzeczpospolita gas\u0142a, to takie obrazy \u015bwiadczy\u0142y o  patriotyzmie domownik\u00f3w. Gospodarz przedstawi\u0142 mi si\u0119 i zaprosi\u0142 na straw\u0119. Pan Wojski, bo tak \u00f3w szlachcic si\u0119 nazywa\u0142, opowiada\u0142 mi o planowanym na jutro polowaniu. Spyta\u0142, czy wzi\u0105\u0142bym udzia\u0142 w owym wydarzeniu, na co nied\u0142ugo si\u0119 zastanawiaj\u0105c, przysta\u0142em. Gospodarz prawi\u0142 m\u0105drze i z sensem. By\u0142 bardzo go\u015bcinny i uprzejmy. Mia\u0142 te\u017c olbrzymi\u0105 wiedz\u0119 o polowaniach na wszelk\u0105 zwierzyn\u0119. Patriotyzm i mi\u0142o\u015b\u0107 do Ojczyzny stawia\u0142 na pierwszym miejscu.<\/p>\n

-Ach! Gdyby Polska by\u0142a rz\u0105dzona przez takich ludzi, nigdy by nie upad\u0142a – rozmy\u015bla\u0142em.<\/p>\n

Nazajutrz wybrali\u015bmy si\u0119 na polowanie. Pan Wojski wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 dwa \u015bwietnie tropi\u0105ce zwierzyn\u0119 charty. Postanowili\u015bmy zapolowa\u0107 na nied\u017awiadka. Jechali\u015bmy powoli przez las przy akompaniamencie \u015bpiewu ptak\u00f3w. Drog\u0119 o\u015bwietla\u0142o nam s\u0142o\u0144ce. Wtem przebieg\u0142 zaj\u0105c, przecinaj\u0105c nam drog\u0119. Psy rzuci\u0142y si\u0119 w pogo\u0144 za nim, ale niestety by\u0142 za szybki. Wje\u017cd\u017cali\u015bmy w g\u0142\u0105b lasu.<\/p>\n

-Patrz tam! To nied\u017awied\u017a – szepn\u0105\u0142em.<\/p>\n

-Rzeczywi\u015bcie! Musimy zej\u015b\u0107 z koni i podej\u015b\u0107 tak blisko, jak tylko si\u0119 da. Nie mo\u017ce nas zauwa\u017cy\u0107, bo ucieknie – odpar\u0142 Wojski.<\/p>\n

Podchodzili\u015bmy cicho, krok po kroku. Gdy ju\u017c byli\u015bmy w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 20 metr\u00f3w od zwierz\u0119cia, oddali\u015bmy do\u0144 cztery strza\u0142y. Nied\u017awied\u017a pad\u0142, wydaj\u0105c przera\u017aliwy ryk.<\/p>\n

Po zdj\u0119ciu sk\u00f3ry i zabraniu najdrogocenniejszego mi\u0119sa, udali\u015bmy si\u0119 w stron\u0119 dworu. Tam kuchmistrze przygotowali wytrawny bigos.<\/p>\n

Wojski powiedzia\u0142, \u017ce bramy tego dworu s\u0105 dla mnie zawsze otwarte i jakbym potrzebowa\u0142 schronienia lub noclegu, on s\u0142u\u017cy pomoc\u0105.<\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia ruszy\u0142em w dalsz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119.<\/p>\n

Niewa\u017cne, \u017ce w \u017cyciu cz\u0119sto mamy pod g\u00f3r\u0119 i zamiast s\u0142o\u0144ca szaleje burza. Zawsze si\u0119 znajdzie kto\u015b taki, kto poda pomocn\u0105 d\u0142o\u0144 i wyci\u0105gnie nas z tarapat\u00f3w. Nic nie dzieje si\u0119 z przypadku. Nie ma zbieg\u00f3w okoliczno\u015bci. Spotkanie Wojskiego by\u0142o mi pisane.<\/p>\n

Nawet, gdy jest nam \u017ale i nie umiemy odnale\u017a\u0107 w\u0142a\u015bciwej \u015bcie\u017cki na rozdro\u017cach swojego \u017cycia, wiedzmy, \u017ce zawsze znajdzie si\u0119 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry pomo\u017ce pokona\u0107 przeciwno\u015bci losu.<\/p>\n

Szymon Koncewicz, klasa 8 b<\/p>\n

 <\/p>\n

Temat 4: Napisz opowiadanie, w kt\u00f3rym opiszesz dalszy ci\u0105g historii mi\u0142osnej Wac\u0142awa i Klary. Odwo\u0142aj si\u0119 do znajomo\u015bci ca\u0142ej lektury. Zastosuj elementy opisu prze\u017cy\u0107 wewn\u0119trznych. Twoja praca powinna liczy\u0107 co najmniej 200 s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

 <\/p>\n

Cze\u015bnik i Rejent wreszcie si\u0119 pogodzili, a Wac\u0142aw i Klara rozpocz\u0119li  szcz\u0119\u015bliwe \u017cycie. Nie obywa\u0142o si\u0119 jednak bez drobnych sprzeczek mi\u0119dzy Raptusiewiczem i Milczkiem, kt\u00f3rzy wci\u0105\u017c wracali do starych nawyk\u00f3w i dokuczali sobie nawzajem. Tak\u017ce i Podstolina intrygowa\u0142a, bo nie chcia\u0142a pogodzi\u0107 si\u0119 z utrat\u0105 Wac\u0142awa i nawet 100 tysi\u0119cy nie otar\u0142o jej \u0142ez.  Atmosfera w zamku bywa\u0142a napi\u0119ta.<\/p>\n

Pewnego dnia m\u0142odzi ma\u0142\u017conkowie postanowili wyda\u0107 uczt\u0119 na cze\u015b\u0107 swych opiekun\u00f3w i sk\u0142oni\u0107 ich, \u017ceby  wszyscy zamieszkali w jednej po\u0142owie domu.  Nikt jednak nie spodziewa\u0142 si\u0119 tego, co mia\u0142o si\u0119 wydarzy\u0107\u2026<\/p>\n

            Tego dnia Klara by\u0142a ca\u0142a w skowronkach, czu\u0142a si\u0119 wspaniale. Nareszcie mia\u0142y spe\u0142ni\u0107 si\u0119 jej marzenia o prawdziwym \u017cyciu we dwoje z Wac\u0142awem.  Nuci\u0142a pod nosem jak\u0105\u015b weso\u0142\u0105 piosenk\u0119, czekaj\u0105c na biesiad\u0119. W przygotowaniach mia\u0142a jej pom\u00f3c  Podstolina. Po po\u0142udniu Klara wesz\u0142a do swojej komnaty, aby si\u0119 ubra\u0107, jednak wtedy pod\u0142a pomocnica zamkn\u0119\u0142a na klucz drzwi. Nast\u0119pnie wskoczy\u0142a w sukni\u0119 Klary i zacz\u0119\u0142a si\u0119 stroi\u0107 na przyj\u0119cie.<\/p>\n

            Nadesz\u0142a godzina uczty, wszyscy  czekali na m\u0142od\u0105 \u017con\u0119 Milczka. Wtem otwar\u0142y si\u0119 drzwi. Do sali wesz\u0142a Hanna Czepiersi\u0144ska w  pi\u0119knej sukni o kroju literki A, ozdobionej koronk\u0105 i kryszta\u0142ami.  Zdumiony Wac\u0142aw zapyta\u0142:<\/p>\n

-Gdzie jest Klara?<\/p>\n

– Uciek\u0142a m\u00f3j drogi Wac\u0142awie ze swoim kochankiem, ju\u017c jej nigdy nie zobaczysz – krzykn\u0119\u0142a Podstolina. – Nie pytaj wi\u0119c ju\u017c o nic. We\u017a rozw\u00f3d i o\u017ce\u0144 si\u0119 ze mn\u0105.<\/p>\n

            Powsta\u0142o wielkie zamieszanie. Wac\u0142aw pad\u0142 na posadzk\u0119 jak ra\u017cony gromem. Cze\u015bnik chwyci\u0142 pani\u0105 Barsk\u0105 i wybieg\u0142 z sali, Rejent za\u015b z\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce do modlitwy i mrukn\u0105\u0142: \u201eNiech si\u0119 dzieje wola Nieba\u2026\u201d  Podstolina natomiast rzuci\u0142a si\u0119 ratowa\u0107 ukochanego.<\/p>\n

            Tylko  Papkin, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 co\u015b podejrzewa\u0107, wy\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 z pomieszczenia i skierowa\u0142  w stron\u0119 komnaty nale\u017c\u0105cej do Klary. Gdy by\u0142 blisko pomieszczenia, us\u0142ysza\u0142 wrzask dziewczyny:<\/p>\n

-Ratunku! Zamkn\u0119\u0142a mnie!<\/p>\n

– Ruszam na pomoc – odpowiedzia\u0142 Papkin.<\/p>\n

Szlachcic wywa\u017cy\u0142 drzwi. Po chwili razem wbiegli do jadalni, gdzie zobaczyli, jak Hanna usi\u0142uje ocuci\u0107 nieprzytomnego Wac\u0142awa. Wtedy Klara krzykn\u0119\u0142a:<\/p>\n

– Sta\u0107! Koniec! M\u00f3j ci on!…<\/p>\n

– Ale ty\u2026. \u2013 nie zd\u0105\u017cy\u0142a doko\u0144czy\u0107  by\u0142a \u017cona Podstolego, bo Klara odepchn\u0119\u0142a j\u0105 i upad\u0142a na kolana przy m\u0142odym Milczku, kt\u00f3ry zaczyna\u0142 odzyskiwa\u0107 przytomno\u015b\u0107.<\/p>\n

            Gdy zamieszanie usta\u0142o, dziewczyna opowiedzia\u0142a ca\u0142\u0105 histori\u0119. Wac\u0142aw kaza\u0142 oszustce opu\u015bci\u0107 zamek. Cze\u015bnik i Rejent r\u00f3wnie\u017c zrozumieli, \u017ce powinni zostawi\u0107  ma\u0142\u017conk\u00f3w samych. Bez s\u0142owa sprzeciwu zamieszkali w cz\u0119\u015bci nale\u017c\u0105cej do Milczka (za co Wac\u0142aw p\u0142aci\u0142 ojcu co miesi\u0105c niez\u0142\u0105 sum\u0119). Ale i tak codziennie, przez dziur\u0119 w murze, przychodzili do Klary i Wac\u0142awa na obiad. Natomiast Papkin wreszcie m\u00f3g\u0142 si\u0119 poczu\u0107 jak \u201elew P\u00f3\u0142nocy\u201d, chodzi\u0142 w chwale obro\u0144cy i wybawiciela m\u0142odych kobiet.<\/p>\n

            Od tej pory ju\u017c nic nie zak\u0142\u00f3ca\u0142o szcz\u0119\u015bcia Klary i Wac\u0142awa. Rodzi\u0142y im si\u0119 kolejne dzieci\u2026<\/p>\n

Aleksander Szel\u0105g, klasa 7 b<\/p>\n

 <\/p>\n

zebra\u0142a Renata G\u0105sior<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Jedn\u0105 z lektur obowi\u0105zkowych na egzaminie \u00f3smoklasisty jest dzie\u0142o Adama Mickiewicza ,,Pan Tadeusz\u2019\u2019. Ksi\u0105\u017cka nie jest ch\u0119tnie czytana przez<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-9537","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aktualnosci"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pghmmV-2tP","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9537","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9537"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9537\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9538,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9537\/revisions\/9538"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9537"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9537"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9537"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}