Legenda, kt\u00f3rej bohaterk\u0105 jest czarodziejka \u017cyj\u0105ca w australijskim buszu<\/strong><\/p>\n W czasie wakacji Zbigniew ze swoim przyjacielem Ryszardem pojechali do Australii. Celem ich podr\u00f3\u017cy by\u0142o poznanie zwierz\u0105t \u017cyj\u0105cych w innych rejonach \u015bwiata.<\/p>\n
Zbigniew mia\u0142 pi\u0119tna\u015bcie lat. By\u0142 to brunet, dobrze zbudowany i dosy\u0107 wysoki. Mia\u0142 ostre rysy twarzy, przez co wygl\u0105da\u0142 na nieco starszego. Natomiast Ryszard, w por\u00f3wnaniu ze Zbigniewem, wygl\u0105da\u0142 jak dziecko. By\u0142 \u015bredniego wzrostu i bardzo szczup\u0142ej budowy cia\u0142a. Okr\u0105g\u0142a twarz niezbyt pasowa\u0142a do drobnej budowy. Zbigniew posiada\u0142 cechy przyw\u00f3dcze, a ponadto by\u0142 silny fizycznie i ciekawy poznawania \u015bwiata. Ryszard, fizycznie s\u0142abszy, liczy\u0142 na swego koleg\u0119.<\/p>\n
Pas stepu oddzielaj\u0105cy Wirgini\u0119 od teren\u00f3w zalesianych ch\u0142opcy przejechali poci\u0105giem. Stepy parkowe i rozleg\u0142e przestrzenie buszu wozami konnymi. Zbigniewa zaciekawi\u0142a ro\u015blinno\u015b\u0107 las\u00f3w, kt\u00f3rej nie ma nigdzie indziej na ziemi.<\/p>\n
– Patrz, Ryszard! Ile tutaj m\u0142odych drzewek i krzew\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 wiecznie zielone!<\/p>\n
– Nigdy nie widzia\u0142em takiej ro\u015blinno\u015bci- odpowiedzia\u0142 Ryszard.<\/p>\n
– Do buszu przylegaj\u0105 obszary pokryte skrubem, kt\u00f3ry stanowi\u0105 skar\u0142owacia\u0142e eukaliptusy i akacje – oznajmi\u0142 Zbigniew.<\/p>\n
Gdy znale\u017ali si\u0119 w pobli\u017cu Alp Australijskich, za\u0142o\u017cyli obozowisko. Mieli nadziej\u0119, \u017ce jutro u st\u00f3p g\u00f3r mog\u0105 zobaczy\u0107 nied\u017awiadka koal\u0119, zimorodki olbrzymie, wombaty. Oczywi\u015bcie nie w\u0119drowali sami, lecz z tubylcami. W jednym namiocie po\u0142o\u017cyli si\u0119 spa\u0107 krajowcy, a w drugim dwaj przyjaciele. Nie mogli jednak zasn\u0105\u0107 i krajowcy przyszli do ich namiotu. Krajowiec o imieniu Mu Kund opowiedzia\u0142 im star\u0105 legend\u0119 o czarodziejce z buszu. Zwo\u0142uje ona duchy na narad\u0119 i za pomoc\u0105 nici przywi\u0105zuje do siebie r\u00f3\u017cnych ludzi. Ch\u0142opcy niezbyt s\u0142uchali tej opowie\u015bci. Byli zm\u0119czeni i zasn\u0119li. Krajowcy poszli spa\u0107 do swojego namiotu.<\/p>\n
W nocy czarodziejka przyby\u0142a na ziemi\u0119 niesiona na li\u015bciach przez powiew wiatru. Dotar\u0142a do namiotu ch\u0142opc\u00f3w. Powi\u0105za\u0142a ich niewidzialn\u0105 nici\u0105 i wywlok\u0142a do buszu. Byli bardzo zdziwieni, dlaczego si\u0119 tam znale\u017ali. Nagle przed nimi stan\u0119\u0142a jaka\u015b dziwna posta\u0107. Obaj od razu pomy\u015bleli, \u017ce to czarodziejka, o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142 Mu Kund.<\/p>\n
-Kim wy jeste\u015bcie? Jak si\u0119 nazywacie? Z jakiego kraju przybywacie i jakie macie zamiary?-zasypa\u0142a ich gradem pyta\u0144.<\/p>\n
Zbigniew odwa\u017cny i waleczny zacz\u0105\u0142 odpowiada\u0107 na zadawane pytania.<\/p>\n
-Ja mam na imi\u0119 Zbigniew, a to m\u00f3j kolega Ryszard. Moje nazwisko brzmi Stonoga, a Ryszard nazywa si\u0119 Patrio. Przyjechali\u015bmy z Polski, a dok\u0142adnie z Europy. Celem naszej podr\u00f3\u017cy jest zobaczenie licznych okaz\u00f3w zwierz\u0105t.<\/p>\n
-Chc\u0119 wiedzie\u0107, czy nie macie w zamiarach krzywdzi\u0107 tych zwierz\u0105t. Wszystkie zwierz\u0119ta \u017cyj\u0105ce tutaj s\u0105 moimi przyjaci\u00f3\u0142mi i nie pozwol\u0119, aby sta\u0142a im si\u0119 krzywda.<\/p>\n
-Nie mamy z\u0142ych zamiar\u00f3w wobec tych zwierz\u0105t. Chcemy tylko je pozna\u0107 i skatalogowa\u0107.<\/p>\n
-To w takim wypadku pomog\u0119 wam. Zaprowadz\u0119 was do waszego namiotu u podn\u00f3\u017ca g\u00f3r.<\/p>\n
Nast\u0119pnego dnia, gdy ch\u0142opcy si\u0119 obudzili, przed ich namiotem sta\u0142y zwierz\u0119ta ustawione w ogonku. Nie ba\u0142y si\u0119 one ludzi i nie by\u0142y agresywne wobec ch\u0142opc\u00f3w. Kolejno podchodzi\u0142y: skoczne kangury, puchate nied\u017awiadki koala, podobne do je\u017cy kolczatki, futrzaste dziobaki\u2026 Gdy po miesi\u0105cu sko\u0144czyli katalogowanie zwierz\u0105t, udali si\u0119 w drog\u0119 powrotn\u0105. W szumie wiatru s\u0142yszeli dziwn\u0105 pie\u015b\u0144 m\u00f3wi\u0105c\u0105 o powrocie w te strony.<\/p>\n
Gdy przyjaciele doro\u015bli, powr\u00f3cili w to samo miejsce co przed laty i zbudowali domek z drewna. Jeszcze lepiej poznawali przyrod\u0119 i zwierz\u0119ta pi\u0119knej Australii.<\/p>\n
Jan Szary<\/p>\n
Legenda o czarodziejce z australijskiego buszu<\/strong><\/p>\nBy\u0142 zwyk\u0142y sierpniowy poranek. S\u0142o\u0144ce o\u015bwietla\u0142o australijski busz. Aborygeni ju\u017c dawno opu\u015bcili swoje wygodne pos\u0142ania zrobione z li\u015bci eukaliptusa. Kangury hasa\u0142y, szukaj\u0105c po\u017cywienia oraz wodopoju (z nim by\u0142o trudno, gdy\u017c trwa\u0142a w\u0142a\u015bnie pora sucha). Pomimo pory suchej wok\u00f3\u0142 ska\u0142y Uluru zbiera\u0142y si\u0119 chmury, zwiastuj\u0105c opady. Psy dingo wy\u0142y z\u0142owr\u00f3\u017cbnie.<\/p>\n
Rdzenni mieszka\u0144cy Australii w\u0142a\u015bnie zbierali si\u0119 na posi\u0142ek, gdy najstarszy z nich, szaman o swojsko brzmi\u0105cym imieniu Malcolm, oznajmi\u0142:<\/p>\n
-Wok\u00f3\u0142 naszej \u015bwi\u0119tej g\u00f3ry zbieraj\u0105 si\u0119 deszczowe chmury. To zwiastuje niebezpiecze\u0144stwo.<\/p>\n
-O nie!- krzykn\u0119li pozostali cz\u0142onkowie plemienia.<\/p>\n
-To dzie\u0144 czarodziejki Huba Buby. – kontynuowa\u0142 Malcolm – Widz\u0119 w oddali m\u0142odych ludzi, bia\u0142ych ludzi, nios\u0105 bro\u0144 i id\u0105 w nasz\u0105 stron\u0119.<\/p>\n
Ludzie rzeczywi\u015bcie szli w ich stron\u0119. Jeden z nich powiedzia\u0142:<\/p>\n
-To ich ostatnie godziny.<\/p>\n
-Mam nadziej\u0119, \u017ce nie poszczuj\u0105 nas psami dingo – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 drugi.<\/p>\n
-Cicho b\u0105d\u017acie, mo\u017ce nas s\u0142ysz\u0105 – powiedzia\u0142 inny.<\/p>\n
Tymczasem Aborygeni rozpalili ognisko, dw\u00f3ch z nich gra\u0142o na b\u0119bnach, pozostali ta\u0144cowali wok\u00f3\u0142 ognia, a stary szaman m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n
-O jedyna i przenaj\u015bwi\u0119tsza Huba Bubo, zmi\u0142uj si\u0119 nad nami. Uchro\u0144 nas przed tymi przybyszami. Uratuj nas, pom\u00f3\u017c nam.<\/p>\n
Czarodziejka mieszkaj\u0105ca w chmurach wys\u0142ucha\u0142a ich b\u0142aga\u0144 i zwo\u0142a\u0142a na narad\u0119 wszystkie duchy zamieszkuj\u0105ce busz. Huba Buba m\u00f3wi\u0142a co\u015b do nich w niezrozumia\u0142ym dla ludzi j\u0119zyku. Czarodziejka niesiona podmuchem wiatru zlecia\u0142a na ziemi\u0119. Zobaczy\u0142a Aborygen\u00f3w wci\u0105\u017c odprawiaj\u0105cych magiczne rytua\u0142y.<\/p>\n
Pojawili si\u0119 biali ludzie. Ich bro\u0144 by\u0142a wycelowana w Malcolma. Nagle zacz\u0105\u0142 pada\u0107 deszcz. Pierwsze krople zgasi\u0142y ogie\u0144, a z przybyszami zacz\u0119\u0142y dzia\u0107 si\u0119 dziwne rzeczy. Najpierw ich ubrania i bro\u0144 znalaz\u0142y si\u0119 na ziemi. Po chwili stali ubrani w sp\u00f3dniczki z trawy, a na ko\u0144cu sk\u00f3ra przybysz\u00f3w zmieni\u0142a barw\u0119. Niesiona na li\u015bciach pojawi\u0142a si\u0119 Huba Buba i powiedzia\u0142a:<\/p>\n
-Uratowa\u0142am was, jednak Europejczycy zaczarowani przeze mnie ju\u017c nigdy nie opuszcz\u0105 buszu. Musicie ich przyj\u0105\u0107 do swojego plemienia.<\/p>\n
-Dobrze. Dzi\u0119kujemy ci pot\u0119\u017cna Huba Bubo.<\/p>\n
Od tej chwili kilka razy w roku, gdy Aborygenom grozi niebezpiecze\u0144stwo, pojawia si\u0119 czarodziejka, aby im pom\u00f3c.<\/p>\n
Aleksander Szel\u0105g<\/p>\n
<\/p>\n
Legenda o czarodziejce z buszu australijskiego<\/strong><\/p>\n Legenda g\u0142osi, \u017ce setki lat temu \u017cy\u0142a w ob\u0142okach czarodziejka, kt\u00f3ra od czasu do czasu przybywa\u0142a na ziemi\u0119, niesiona na li\u015bciach przez powiew wiatru. Jej zej\u015bcie do \u015bwiata ludzi spowodowane by\u0142o ciekawo\u015bci\u0105 poznania prowadzonego przez nich \u017cycia.<\/p>\n
Najbardziej lubi\u0142a obserwowa\u0107 ludzi mieszkaj\u0105cych w australijskim buszu. Zawsze by\u0142a niewidzialna, wi\u0119c nie musia\u0142a obawia\u0107 si\u0119 o swoje bezpiecze\u0144stwo. Tylko raz do roku w ostatnim dniu najcieplejszego miesi\u0105ca lata przybiera\u0142a ludzk\u0105 posta\u0107. Niezauwa\u017calnie przechadza\u0142a si\u0119 po wiejskich \u015bcie\u017ckach, wchodzi\u0142a do ludzkich domostw i zagr\u00f3d. Zawsze pe\u0142na zainteresowania i fascynacji otaczaj\u0105cymi j\u0105 sytuacjami z \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w. <\/p>\n
Ludno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 obserwowa\u0142a, trudni\u0142a si\u0119 polowaniem m.in. na szare kangury. Stworzenia te podjada\u0142y traw\u0119 zwierz\u0119tom hodowanym przez miejscowych. Po schwytaniu by\u0142y transportowane do zoo. W czasie jednej z takich \u0142apanek czarodziejka zakocha\u0142a si\u0119 w jednym z \u0142owc\u00f3w. By\u0142 on przystojny, silny i niezwykle odwa\u017cny. Mia\u0142 ostre rysy twarzy, ale \u0142agodne oczy. Przyjazny u\u015bmiech. By\u0142 wysoki i umi\u0119\u015bniony. Pochodzi\u0142 z Europy. Czarodziejka, kt\u00f3ra mia\u0142a d\u0142ugie, ciemne, l\u015bni\u0105ce w\u0142osy du\u017ce, pi\u0119kne oczy i \u015bniad\u0105 cer\u0119, na pewno spodoba\u0142aby si\u0119 m\u0142odzie\u0144cowi.<\/p>\n
Pewnego razu, wieczorem czarodziejka przechadza\u0142a si\u0119 brzegiem jeziora i ca\u0142kiem zapomnia\u0142a, \u017ce to w\u0142a\u015bnie dzisiaj jest ostatni dzie\u0144 najcieplejszego miesi\u0105ca w roku. My\u015bl\u0105c, \u017ce dalej jest niewidzialna, sta\u0142a i podziwia\u0142a zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca. To w\u0142a\u015bnie wtedy zauwa\u017cy\u0142 j\u0105 m\u0142ody \u0142owca. Od razu wiedzia\u0142, \u017ce ona kiedy\u015b zostanie jego \u017con\u0105. Spodoba\u0142a mu si\u0119 pi\u0119kna, nieznajoma kobieta. Cicho podszed\u0142 do niej i szepn\u0105\u0142:<\/p>\n
– Co tutaj robisz \u015bliczna, nieznajoma, samotna w tak niebezpiecznym miejscu jak busz? Kim jeste\u015b?<\/p>\n
Czarodziejka wystraszy\u0142a si\u0119 i wtedy u\u015bwiadomi\u0142a sobie, jaki dzi\u015b dzie\u0144. Jednak by\u0142a bardzo szcz\u0119\u015bliwa, \u017ce to w\u0142a\u015bnie ukochany j\u0105 zobaczy\u0142. Mogli si\u0119 pozna\u0107 i sp\u0119dzi\u0107 z sob\u0105 chocia\u017c te kilka godzin, kiedy jeszcze mia\u0142a by\u0107 widoczna.<\/p>\n
-Jestem czarodziejk\u0105, duchem buszu. Powoduj\u0119, \u017ce ka\u017cdy, kto tutaj przebywa, zakochuje si\u0119 w tym miejscu i zawsze chce do niego wr\u00f3ci\u0107. Wiem, kim ty jeste\u015b. Obserwuj\u0119 ci\u0119 od d\u0142u\u017cszego czasu, \u0142owco.<\/p>\n
M\u0142odzieniec by\u0142 bardzo zaskoczony. My\u015bla\u0142, \u017ce dziewczyna go ok\u0142amuje.<\/p>\n
– Udowodnij, \u017ce jeste\u015b czarodziejk\u0105.<\/p>\n
-W tej chwili nie mog\u0119 ci tego udowodni\u0107, lecz przyjd\u017a juto na kraniec buszu, to us\u0142yszysz tylko m\u00f3j g\u0142os .<\/p>\n
-Dobrze, przyjd\u0119. Je\u015bli mnie oszukasz, ju\u017c nigdy si\u0119 do mnie nie zbli\u017caj \u2013 odpowiedzia\u0142.<\/p>\n
Nast\u0119pnego dnia m\u0142odzieniec od samego rana czeka\u0142 na g\u0142os ukochanej. Kiedy ju\u017c traci\u0142 nadziej\u0119, us\u0142ysza\u0142 jej s\u0142owa: – Witaj m\u00f3j drogi. D\u017awi\u0119k ten by\u0142 tak delikatny jak wiatr. \u0141owca bardzo si\u0119 ucieszy\u0142, ale jego rado\u015b\u0107 zaraz przygas\u0142a, poniewa\u017c nie m\u00f3g\u0142 widzie\u0107 swojej pi\u0119knej czarodziejki. Zastanawia\u0142 si\u0119 te\u017c, dlaczego musia\u0142 tak d\u0142ugo na ni\u0105 czeka\u0107. Wyt\u0142umaczy\u0142a mu, \u017ce by\u0142a to dla niej trudna decyzja pomimo uczucia, kt\u00f3rym go obdarzy\u0142a. By\u0142a duchem buszu, przyczyn\u0105 dla kt\u00f3rej ludzie kochali to miejsce, chcieli w nim \u017cy\u0107 i do niego powraca\u0107. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce jej z\u0142a decyzja spowoduje zmiany w tym niezwyk\u0142ym \u015bwiecie. Tylko jej wielka mi\u0142o\u015b\u0107 do m\u0142odzie\u0144ca i my\u015bl, \u017ce nie mo\u017ce bez niego \u017cy\u0107, pomog\u0142a jej podj\u0105\u0107 decyzj\u0119. \u0141owca wyczu\u0142 zmartwienie w jej g\u0142osie i zapyta\u0142.<\/p>\n
– Co trzeba zrobi\u0107, aby\u015b odzyska\u0142a ludzk\u0105 posta\u0107?<\/p>\n
– Jest tylko jedno rozwi\u0105zanie, aby nasza mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 ludzi do buszu przetrwa\u0142a. To eliksir sporz\u0105dzony z kwiatu rosn\u0105cego w bardzo niebezpiecznym miejscu na najwy\u017cszej g\u00f3rze. Spowoduje on, \u017ce ja przybior\u0119 posta\u0107 cz\u0142owieka. A z cz\u0105stki ka\u017cdego zwierz\u0119cia i ro\u015bliny z tego lasu powstanie nowy duch buszu, kt\u00f3ry mnie zast\u0105pi. Tylko najodwa\u017cniejszy \u015bmia\u0142ek mo\u017ce zdoby\u0107 ten kwiat.<\/p>\n
-Nie ma na co czeka\u0107! Od razu wyrusz\u0119 \u2013wykrzykn\u0105\u0142 \u0142owca.<\/p>\n
M\u0142odzie\u0144ca nie by\u0142o d\u0142ugie dni i noce i kiedy czarodziejka traci\u0142a ju\u017c nadziej\u0119, b\u0119d\u0105c pewn\u0105, \u017ce zgin\u0105\u0142, zobaczy\u0142a go pomi\u0119dzy drzewami nios\u0105cego w d\u0142oni drogocenn\u0105 ro\u015blin\u0119. Nie trac\u0105c czasu, zabra\u0142a si\u0119 za sporz\u0105dzanie eliksiru. Po jego wypiciu oczom m\u0142odzie\u0144ca ukaza\u0142a si\u0119 wybranka. Nie mogli uwierzy\u0107 w swoje szcz\u0119\u015bcie. Wok\u00f3\u0142 nich zaszumia\u0142y drzewa i us\u0142yszeli g\u0142os ka\u017cdego zwierz\u0119cia. Wiedzieli, \u017ce w\u0142a\u015bnie zrodzi\u0142 si\u0119 nowy duch buszu, kt\u00f3ry b\u0119dzie sprowadza\u0142 tutaj mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n
Od tej pory zakochani \u017cyli szcz\u0119\u015bliwie i tylko oni wiedzieli, \u017ce gdy ga\u0142\u0105zka poruszy si\u0119, a nie ma wiatru, to kolejna, niewidzialna czarodziejka znajduje si\u0119 blisko nich.<\/p>\n
Damian Wszo\u0142ek<\/p>\n
Opracowa\u0142a Renata G\u0105sior<\/em><\/p>\n <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Podczas omawiania lektury ,,Tomek w krainie kangur\u00f3w\u2019\u2019 przyszed\u0142 mi do g\u0142owy pomys\u0142, aby dzieci napisa\u0142y legend\u0119 o czarodziejce z buszu<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-9042","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aktualnosci"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pghmmV-2lQ","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9042","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9042"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9042\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9475,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9042\/revisions\/9475"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9042"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9042"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9042"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}