{"id":8076,"date":"2018-07-10T15:18:56","date_gmt":"2018-07-10T13:18:56","guid":{"rendered":"http:\/\/sp.tuchow.pl\/?p=8076"},"modified":"2018-07-10T15:21:07","modified_gmt":"2018-07-10T13:21:07","slug":"ziemio-ojczysta-czyli-kolejne-niezwykle-spotkanie-w-krakowie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/2018\/07\/10\/ziemio-ojczysta-czyli-kolejne-niezwykle-spotkanie-w-krakowie\/","title":{"rendered":",,Ziemio Ojczysta\u2019\u2019, czyli kolejne niezwyk\u0142e spotkanie w Krakowie"},"content":{"rendered":"

„Ziemio Ojczysta, b\u0142yszcz\u0105ca ros\u0105 o poranku, pachn\u0105ca skoszon\u0105 traw\u0105<\/em><\/p>\n

w po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu, szeleszcz\u0105ca sitowiem o zmierzchu, zdobywana<\/em><\/p>\n

w trudzie i znoju, zniewolona i odrodzona, opiewana w poematach\u2026 Jak Ci\u0119<\/em><\/p>\n

na nowo opisa\u0107?<\/em>,, <\/em><\/p>\n

            W dniu 20 czerwca 2018 r. w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, w Sali Miedzianej odby\u0142o si\u0119 uroczyste podsumowanie XIV Ma\u0142opolskiego Konkursu Literackiego i Plastycznego ,,Ziemio Ojczysta\u2019\u2019. <\/strong><\/p>\n

 <\/strong><\/p>\n

        Konkurs Literacki odby\u0142 si\u0119 pod Narodowym Patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w Stulecie Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci 1918-2018.<\/p>\n

Jak r\u00f3wnie\u017c pod patronatem Konsula Honorowego Kr\u00f3lestwa Danii \u2013 Janusza Kahla, Prezydenta Miasta Krakowa \u2013 Jacka Majchrowskiego, Przewodnicz\u0105cego Rady Miasta Krakowa \u2013 Bogus\u0142awa Ko\u015bmidera, Ma\u0142opolskiego Kuratora O\u015bwiaty \u2013Barbary Nowak, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz pod opiek\u0105 merytoryczn\u0105 Towarzystwa Naukowego Doktorant\u00f3w Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego.<\/p>\n

Organizatorem konkursu by\u0142a Szko\u0142a Podstawowa Nr 101 im. Hansa Christiana Andersena w Krakowie.<\/p>\n

            W uroczysto\u015bci uczestniczyli zaproszeni go\u015bcie, kt\u00f3rzy obj\u0119li konkurs patronatem.<\/p>\n

Podczas podsumowania cz\u0119\u015bci literackiej konkursu nagrod\u0119 za II miejsce<\/strong> w wojew\u00f3dztwie odebra\u0142a Julia Baran, uczennica klasy VII c.<\/strong> Natomiast nagrod\u0119 za III miejsce \u2013Aleksandra Walocha z kl. V b. <\/strong><\/p>\n

Podczas uroczysto\u015bci zosta\u0142 odczytany fragment pracy Aleksandry, co by\u0142o dla nas wielkim prze\u017cyciem. Jak r\u00f3wnie\u017c uhonorowanie pracy Julii Nagrod\u0105 Wawelskiego Smoka ,,za utrwalenie los\u00f3w bohater\u00f3w poleg\u0142ych w imi\u0119 wolno\u015bci Polski i \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce cz\u0142owiek umiera naprawd\u0119 wtedy, kiedy umiera ostatnia osoba, kt\u00f3ra o nim pami\u0119ta\u0142a\u2019\u2019.<\/p>\n

Uroczysto\u015b\u0107, jak to okre\u015blili organizatorzy konkursu, b\u0119d\u0105c\u0105 biesiad\u0105 literack\u0105 po\u0142\u0105czon\u0105 z koncertem muzycznym i wystaw\u0105 prac, wywar\u0142a wra\u017cenie na laureatach konkursu, ich rodzicach i nauczycielach.<\/p>\n

W XIV Ma\u0142opolskim Konkursie Literackim ,,Ziemio Ojczysta\u2019\u2019 nasz\u0105 szko\u0142\u0119 reprezentowali jeszcze nast\u0119puj\u0105cy uczniowie: Milena Mazurkiewicz kl. Va, Micha\u0142 Gawrya\u0142 kl. Vb, Szymon Koncewicz kl. Vb, Jakub \u0141\u0105tka kl. VIc, Jakub R\u00f3\u017cycki kl. VI a. Natomiast w cz\u0119\u015bci plastycznej konkursu uczniowie: Zuzanna Salamon kl. Va, Kinga Sobczyk kl. Va, Zuzanna Kras kl. Vc, Karolina Lisiak kl. Vc, Aleksandra Urbanik kl. Vc, Jakub R\u00f3\u017cycki kl.VIa, Julia Szablowska kl. VIa i Alicja Sobyra kl. VIa. Gratuluj\u0119 i dzi\u0119kuj\u0119 tym uczniom w imieniu swoim i Katarzyny Skrzyniarz oraz Stanis\u0142awa Maniaka.<\/p>\n

 <\/p>\n

***<\/p>\n

 <\/p>\n

Z wielkim entuzjazmem przyj\u0119\u0142am wiadomo\u015b\u0107 przekazan\u0105 mi przez nasz\u0105 polonistk\u0119, pani\u0105 Renat\u0119 G\u0105sior o organizowanym przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 Nr 101 im. Hansa Christiana Andersena w Krakowie konkursie literackim: ,,Ziemio Ojczysta\u2026\u2019\u2019, kt\u00f3ry Patronatem Narodowym obj\u0105\u0142 Prezydent R.P. Andrzej Duda.<\/p>\n

            Konkurs ten by\u0142 skierowany do m\u0142odych ludzi, uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 podstawowych, w stulecie odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci i mia\u0142 na celu kszta\u0142towanie postaw patriotycznych, umacnianie \u015bwiadomo\u015bci narodowej i poczucia dumy z bycia Polakiem.<\/p>\n

            Kocham kraj, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142am i ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce jest on niepodleg\u0142y. Wiem, \u017ce droga do niezawis\u0142o\u015bci nie by\u0142a \u0142atwa i u\u015bwi\u0119cona zosta\u0142a cierpieniem i krwi\u0105 bohater\u00f3w. Uwa\u017cam, \u017ce ludziom, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119cili swoje \u017cycie, aby Polska sta\u0142a si\u0119 wolna, nale\u017cy si\u0119 wieczna cze\u015b\u0107 i pami\u0119\u0107. Nigdy, przenigdy, nie wolno nam o Nich zapomina\u0107! Przecie\u017c to od nas, m\u0142odego pokolenia, zale\u017ce\u0107 b\u0119dzie dobro Ojczyzny.<\/p>\n

Bardzo si\u0119 ciesz\u0119 ze zdobycia w tak wa\u017cnym konkursie nagrody II stopnia i dodatkowo nagrody specjalnej Miasta Krakowa – ,,Krakowskiego Smoka\u2019\u2019, jak\u0105 wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a moja praca literacka.<\/p>\n

            Uroczysty fina\u0142 konkursu mia\u0142 miejsce 20 czerwca 2018 roku o godz. 11.00 w Sali Miedzianej Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Opr\u00f3cz laureat\u00f3w i ich opiekun\u00f3w, przyby\u0142o na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wielu zaszczytnych go\u015bci. Atmosfera by\u0142a bardzo podnios\u0142a. By\u0142am niesamowicie wzruszona, kiedy gospodyni ceremonii odczyta\u0142a pozdrowienia              i \u017cyczenia Prezydenta R.P. Andrzeja Dudy, skierowane do nas \u2013 laureat\u00f3w konkursu. Pan Prezydent nazwa\u0142 nas w swoim li\u015bcie:,,patriotami, ale i obywatelami \u015bwiata\u2019\u2019. Wszyscy dostojni go\u015bcie, kt\u00f3rzy odczytywali fragmenty naszych prac, m\u00f3wili z uznaniem o naszej \u015bwiadomo\u015bci narodowej i poczuciu dumy z bycia Polakiem.<\/p>\n

Widzia\u0142am \u0142zy wzruszenia w oczach rodzic\u00f3w i opiekun\u00f3w, kiedy s\u0142uchali pie\u015bni patriotycznych w wykonaniu solist\u00f3w i szkolnego ch\u00f3ru.<\/p>\n

            Ten wspania\u0142y, niezwyk\u0142y dzie\u0144, pozostanie w moim sercu i pami\u0119ci na zawsze. Jestem bardzo szcz\u0119\u015bliwa, \u017ce mog\u0142am by\u0107 cz\u0105stk\u0105 tak donios\u0142ej uroczysto\u015bci.<\/p>\n

Julia Baran, klasa si\u00f3dma c<\/p>\n

 <\/p>\n

            Zapraszam do lektury prac Julii i Aleksandry.<\/p>\n

 <\/p>\n

      Ziemio Ojczysta, b\u0142yszcz\u0105ca ros\u0105 o poranku, pachn\u0105ca skoszon\u0105 traw\u0105 w po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu, szeleszcz\u0105ca sitowiem o zmierzchu, zdobywana w trudzie i znoju, zniewolona i odrodzona, opiewana w poematach\u2026 Jak Ci\u0119 na nowo opisa\u0107?<\/em><\/p>\n

Pami\u0119\u0107<\/strong><\/p>\n

 <\/strong>***<\/p>\n

Zanim wyszed\u0142 z jasnej izby w czelu\u015b\u0107 mro\u017anej, grudniowej nocy, spojrza\u0142 na Ni\u0105 po raz ostatni i z czu\u0142o\u015bci\u0105 odgarn\u0105\u0142 jasny kosmyk w\u0142os\u00f3w, opadaj\u0105cy niedbale na Jej zatroskan\u0105 twarz.<\/p>\n

Zamar\u0142a, wtopi\u0142a si\u0119 w niebyt. B\u0142\u0119kit Jej oczu b\u0142aga\u0142: zosta\u0144, ale usta pozosta\u0142y nieme. Milcza\u0142a, a przecie\u017c tak bardzo chcia\u0142a Mu wyszepta\u0107, \u017ce za kilka dni b\u0119dzie Wigilia i Bo\u017ce Narodzenie\u2026  te cudowne, rodzinne \u015bwi\u0119ta, kt\u00f3re po raz pierwszy mieli sp\u0119dzi\u0107 razem\u2026 Chcia\u0142a Mu rozpaczliwie wykrzycze\u0107, \u017ce nie mo\u017ce przecie\u017c zosta\u0107 teraz sama\u2026 Nie teraz, gdy\u2026 Mog\u0142a pr\u00f3bowa\u0107 uchwyci\u0107 si\u0119 kurczowo r\u0119kawa Jego \u017co\u0142nierskiego p\u0142aszcza, by  nie pozwoli\u0107  Mu odej\u015b\u0107. Tak, dzi\u015b jeszcze mia\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107, by Go zatrzyma\u0107, oszuka\u0107 przeznaczenie, zamkn\u0105\u0107 p\u0119tl\u0119 czasu\u2026 Tylko dzi\u015b! Zanim nadejdzie jutro i Jego szary mundur napije si\u0119 szkar\u0142atu, nim brzozowy krzy\u017c przebodzie Jego mogi\u0142\u0119, usypan\u0105 po\u015bpiesznie w\u015br\u00f3d wielu innych bezimiennych grob\u00f3w legionist\u00f3w, na le\u015bnym wzg\u00f3rzu w \u0141owcz\u00f3wku. Nie wydoby\u0142a z siebie \u017cadnego s\u0142owa skargi. Rozumia\u0142a, \u017ce On musi i\u015b\u0107\u2026<\/p>\n

Milcza\u0142, a przecie\u017c tak bardzo chcia\u0142 Jej powiedzie\u0107\u2026 wyszepta\u0107\u2026 wykrzycze\u0107\u2026 Uspokoi\u0107 dr\u017c\u0105ce serce obietnic\u0105, \u017ce wr\u00f3ci\u2026<\/p>\n

S\u0142owa, puste d\u017awi\u0119ki\u2026 dzi\u015b nie by\u0142y w stanie wypowiedzie\u0107 wi\u0119cej ni\u017c spojrzenie\u2026<\/p>\n

Patrzyli wi\u0119c na siebie zach\u0142annie, jakby chcieli zatrzyma\u0107 czas i wyry\u0107 w pami\u0119ci obraz ostatnich wsp\u00f3lnych chwil, dla siebie i dla pokole\u0144.<\/p>\n

C\u00f3reczka, ukryta jeszcze bezpiecznie pod sercem mamy, mia\u0142a mie\u0107 na imi\u0119 Anna, tak jak sobie wymarzy\u0142\u2026 Pragn\u0105\u0142 ze wszystkich si\u0142 opiekowa\u0107 si\u0119 najdro\u017csz\u0105 c\u00f3re\u0144k\u0105, pomaga\u0107 kruszynie odkrywa\u0107 \u015bwiat, ale stokro\u0107 bardziej troszczy\u0142 si\u0119 o to, by male\u0144ka \u017cy\u0142a w wolnej, niepodleg\u0142ej Polsce.<\/p>\n

Wiedzia\u0142, jak mo\u017ce tego dokona\u0107\u2026 dlatego dziarsko zarzuci\u0142 karabin na rami\u0119. Ju\u017c czas\u2026<\/p>\n

W progu domu odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 po raz ostatni i \u0142ami\u0105cym si\u0119 g\u0142osem wyszepta\u0142 tylko jedno zdanie:<\/p>\n

– Zosta\u0144cie z Bogiem!<\/p>\n

***<\/p>\n

Bardzo staram si\u0119 dotrzyma\u0107 babci kroku, kiedy wspinamy si\u0119 na strome \u0142owczowskie wzg\u00f3rza ko\u0142o Tuchowa, ale moje dzieci\u0119ce n\u00f3\u017cki s\u0105 zbyt s\u0142abe, aby temu podo\u0142a\u0107, tym bardziej, \u017ce listopadowy wiatr wieje prosto w twarz i szarpie niesion\u0105 przeze mnie bia\u0142o- czerwon\u0105 flag\u0105 tak mocno, jakby chcia\u0142 wyszarpn\u0105\u0107 mi j\u0105 z r\u0105k. Na szcz\u0119\u015bcie babcia zauwa\u017ca moje zm\u0119czenie, zwalnia kroku i z u\u015bmiechem wskazuje majacz\u0105cy w oddali zagajnik :<\/p>\n

–  Ju\u017c blisko, Aniu \u2013 m\u00f3wi zdyszana- Widzisz te drzewa? To tam. Dasz rad\u0119?<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, \u017ce dam rad\u0119, obruszam si\u0119 w my\u015blach, z t\u0105 zawzi\u0119to\u015bci\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 pi\u0119ciolatkom, by po chwili przekona\u0107 si\u0119, \u017ce jednak bezpieczniej b\u0119dzie usadowi\u0107 si\u0119 na ramionach babci i takim transportem dotrze\u0107 do celu w\u0119dr\u00f3wki.<\/p>\n

             Jestem tu chyba po raz pierwszy albo nie pami\u0119tam wcze\u015bniejszych wypraw na cmentarz legionist\u00f3w polskich w \u0141owcz\u00f3wku. Patrz\u0105c na bezimienne groby poleg\u0142ych, zebrane na wojennym cmentarzu, rozumiem tylko tyle, na ile pozwala m\u00f3j kilkuletni, dzieci\u0119cy umys\u0142, a jednak w twarzy babci dostrzegam tyle pietyzmu i szacunku, \u017ce rodzi si\u0119 we mnie \u015bwiadomo\u015b\u0107 donios\u0142o\u015bci chwili i estymy tego szczeg\u00f3lnego miejsca. Babunia w skupieniu pochyla si\u0119 nad \u017co\u0142niersk\u0105 mogi\u0142\u0105 i zapala znicz, a ja pieczo\u0142owicie pr\u00f3buj\u0119 umocowa\u0107  drzewiec  bia\u0142o-czerwonej flagi  przy drewnianym brzozowym krzy\u017cu. D\u0142ugo trwamy w modlitewnym skupieniu, wpatrzone w migocz\u0105cy p\u0142omyk znicza, a ja mocno \u015bciskam ciep\u0142\u0105 babcin\u0105 d\u0142o\u0144, jakbym chcia\u0142a doda\u0107 jej otuchy.<\/p>\n

– Zapami\u0119taj to miejsce Aniu, zapami\u0119taj moje s\u0142owa! – m\u00f3wi po chwili, przytulaj\u0105c mnie do siebie troch\u0119 zbyt mocno – W tych kamiennych mogi\u0142ach \u015bpi\u0105 bohaterowie. \u017bo\u0142nierze, kt\u00f3rzy z\u0142o\u017cyli w obronie swojej ojczyzny ofiar\u0119 z w\u0142asnego \u017cycia. Nie zawahali si\u0119 pozostawi\u0107 swoich rodzin, porzuci\u0107 plan\u00f3w, w imi\u0119 wy\u017cszych cel\u00f3w. Zostawili wszystko w t\u0119 przed\u015bwi\u0105teczn\u0105 grudniow\u0105 noc 1914 roku i poszli walczy\u0107 o woln\u0105 i niepodleg\u0142\u0105 Polsk\u0119. To dzi\u0119ki ich po\u015bwi\u0119ceniu \u017cyjemy teraz w wolnej ojczy\u017anie. Aniu, pami\u0119taj! Tutaj spoczywa tak\u017ce m\u00f3j dziadek. Nie zna\u0142am go osobi\u015bcie, nie zna\u0142a go nawet moja mamusia, a twoja prababcia Anna, bo poleg\u0142 w obronie ojczyzny tu\u017c przed jej narodzinami\u2026 Jednak pami\u0119\u0107 o nim w naszej rodzinie nigdy nie zgin\u0119\u0142a i nie zginie. Teraz rozumiesz, dlaczego tu ze mn\u0105 jeste\u015b? Rozumiesz, male\u0144ka?<\/p>\n

Tak, rozumiem, ju\u017c rozumiem\u2026 Teraz tak\u017ce ode mnie zale\u017cy, by to miejsce ocala\u0142o od zapomnienia, by patrioci, kt\u00f3rzy heroicznie oddali swe \u017cycie za umi\u0142owan\u0105 ojczyzn\u0119, trwali w naszej wdzi\u0119cznej pami\u0119ci przez pokolenia. Odt\u0105d, gdy zbli\u017ca si\u0119 Narodowe \u015awi\u0119to Niepodleg\u0142o\u015bci, zawsze wracam w to miejsce, u\u015bwi\u0119cone \u017co\u0142niersk\u0105 krwi\u0105, by odda\u0107 ho\u0142d bohaterom i zapali\u0107 symboliczny znicz.<\/p>\n

***<\/p>\n

Jestem szcz\u0119\u015bciar\u0105! Urodzi\u0142am si\u0119 i \u017cyj\u0119 w niepodleg\u0142ej, wolnej, suwerennej Polsce. Moi rodzice nie p\u00f3jd\u0105 na barykady, nie zgin\u0105 w okopach czy pod g\u0105sienicami czo\u0142g\u00f3w, a ja mog\u0119 swobodnie rozmawia\u0107 po polsku i uczy\u0107 si\u0119 prawdziwej historii. Nie musz\u0119, jak prababcia Anna, ogl\u0105da\u0107 mojego taty tylko na czarno- bia\u0142ej fotografii, ale mog\u0119 wraz z nim poznawa\u0107 polskie tradycje, zasi\u0105\u015b\u0107 do wigilijnego sto\u0142u, wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w Tuchowskim Orszaku Trzech Kr\u00f3li lub pos\u0142ucha\u0107 mariackiego hejna\u0142u.<\/p>\n

Czy w zwi\u0105zku z tym we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie trudniej by\u0107 patriot\u0105?<\/p>\n

Dla mnie, nastolatki, kt\u00f3rej wojny i powstania zabra\u0142y wielu przodk\u00f3w, patriotyzm to przede wszystkim g\u0142\u0119boki szacunek do historii i tradycji mojej ojczyzny. To tak\u017ce wielki ho\u0142d i powa\u017canie dla tych, kt\u00f3rzy oddali swe \u017cycie w obronie wolnej Polski. Bez ich ofiary nasza rzeczywisto\u015b\u0107 wygl\u0105da\u0142aby zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\n

Postawa patriotyczna to r\u00f3wnie\u017c solidarno\u015b\u0107 z lud\u017ami, z kt\u00f3rymi wsp\u00f3lnie tworzymy spo\u0142eczno\u015b\u0107, tak\u017ce lokaln\u0105. Je\u015bli postaramy si\u0119 szanowa\u0107 to, co wsp\u00f3lnie zbudujemy, wtedy nie b\u0119dziemy si\u0119 wzajemnie oszukiwa\u0107, doprowadza\u0107 do k\u0142\u00f3tni czy spor\u00f3w, ale b\u0119dziemy razem kszta\u0142towa\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107 i d\u0105\u017cy\u0107 do tego, by by\u0142a ona jak najpi\u0119kniejsza. Przecie\u017c ka\u017cdy z nas jest dziedzicem tysi\u0105cleci pracy naszych przodk\u00f3w, kt\u00f3rzy budowali ten \u015bwiat i doprowadzili go do obecnej \u015bwietno\u015bci. Szanujmy t\u0119 prac\u0119, pami\u0119tajmy o tych, kt\u00f3rzy odeszli, ale my\u015blmy tak\u017ce o wsp\u00f3lnej przysz\u0142o\u015bci, bo ka\u017cdy z nas do\u0142o\u017cy do jej fundament\u00f3w swoj\u0105 ma\u0142\u0105 cegie\u0142k\u0119.<\/p>\n

Nie mo\u017cemy zapomina\u0107 te\u017c o tym, \u017ce jeste\u015bmy nie tylko Polakami, ale r\u00f3wnie\u017c obywatelami Europy. Dzi\u0119ki otwarciu na Europ\u0119 mamy niewyobra\u017calne mo\u017cliwo\u015bci rozwoju, wymiany my\u015bli, uczenia si\u0119 od siebie nawzajem. Nie wolno nam zamyka\u0107 si\u0119 na \u015bwiat w obawie przed zmian\u0105 lub inno\u015bci\u0105. Na pewno patriotyzmem nie nazwiemy poni\u017cania czy dyskryminowania kogo\u015b w imi\u0119 polsko\u015bci i warto\u015bci narodowych, nawet tych odnosz\u0105cych si\u0119 do sprawiedliwo\u015bci dziejowej. Powinni\u015bmy szanowa\u0107 siebie nawzajem, wszak patriotyzm ju\u017c z definicji jest wyrazem mi\u0142o\u015bci i szacunku, a nie chorobliwym manifestowaniem \u017ale rozumianego uwielbienia dla rodzinnego kraju.<\/p>\n

Kocham Polsk\u0119, a Polska to tak\u017ce moja ma\u0142a ojczyzna. Ta podtarnowska malownicza wioska, w kt\u00f3rej mieszkam, kt\u00f3ra mnie ukszta\u0142towa\u0142a i z kt\u00f3r\u0105 czuj\u0119 si\u0119 w niezale\u017cny spos\u00f3b zwi\u0105zana. Uwielbiam siada\u0107 pod roz\u0142o\u017cyst\u0105 lip\u0105, kt\u00f3r\u0105 posadzi\u0142 jeszcze m\u00f3j dziadek i wdycha\u0107 zapach \u015bwie\u017co skoszonej trawy, dotykanej po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cem, ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w \u015bpiew ptak\u00f3w o poranku i ch\u0142on\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 sob\u0105 t\u0119 niepowtarzaln\u0105 aur\u0119 bezpiecze\u0144stwa, jakiej do\u015bwiadczam tylko w tym miejscu.<\/p>\n

Tak, jestem bezpieczna, jestem wolna, mog\u0119 swobodnie wyra\u017ca\u0107  swe pogl\u0105dy!<\/p>\n

I nigdy nie zapomn\u0119 o tych, kt\u00f3rym to zawdzi\u0119czam!<\/p>\n

Dlatego 11 listopada, w setn\u0105 rocznic\u0119 odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci, na maszcie mojego domu zatrzepoce dumnie bia\u0142o- czerwona flaga, a ja pokonam pieszo wskazan\u0105 mi dziesi\u0119\u0107 lat temu przez ukochan\u0105 babci\u0119 tras\u0119 i stan\u0119 z powag\u0105 na cmentarzu legionist\u00f3w w \u0141owcz\u00f3wku, by wys\u0142ucha\u0107 apelu poleg\u0142ych i zapali\u0107 na mogile przebitej brzozowym krzy\u017cem, symboliczny znicz.<\/p>\n

Zap\u0142onie on w ho\u0142dzie dla wszystkich bohater\u00f3w, dla kt\u00f3rych patriotyzm wymaga\u0142 najwi\u0119kszej ofiary-oddania \u017cycia.<\/p>\n

Cze\u015b\u0107 ich pami\u0119ci!<\/p>\n

Julia Baran, klasa VII<\/em><\/p>\n

Opowiadanie o partyzantach<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Jaki\u015b czas temu wraz z rodzicami i bratem odwiedzili\u015bmy prababci\u0119, kt\u00f3ra ma prawie 90 lat. Babcia mieszka w miejscowo\u015bci Swarysz\u00f3w, kt\u00f3ra po\u0142o\u017cona jest
\nw wojew\u00f3dztwie \u015bwi\u0119tokrzyskim. Jest to niewielka r\u00f3wninna wie\u015b, przez kt\u00f3r\u0105 przep\u0142ywa ma\u0142a rzeka Mierzwa, szeleszcz\u0105ca sitowiem o zmierzchu<\/em>. Mieszka\u0144cy tej miejscowo\u015bci ze wzgl\u0119du na jej po\u0142o\u017cenie, \u017cyzne gleby i dost\u0119p do rzeki zajmuj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie rolnictwem. Latem kosz\u0105 traw\u0119, kt\u00f3ra pachnie w po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu<\/em>. Miodne siano zawo\u017c\u0105 do stodo\u0142y.<\/p>\n

Babcia to bardzo m\u0105dra kobieta, kt\u00f3ra wiele w \u017cyciu przesz\u0142a i du\u017co mo\u017cna by si\u0119 od Niej nauczy\u0107. Babcia, jak za ka\u017cdym razem, kiedy j\u0105 odwiedzamy zacz\u0119\u0142a wypytywa\u0107, co u nas s\u0142ycha\u0107, jak nam idzie nauka i jak si\u0119 \u017cyje dzieciom w obecnych czasach. Zacz\u0119li\u015bmy rozmawia\u0107 o problemach i rozterkach wsp\u00f3\u0142czesnych dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Po wys\u0142uchaniu naszej relacji babcia zacz\u0119\u0142a opowiada\u0107, jak \u017cy\u0142o si\u0119 ludziom podczas II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n

Mia\u0142a wtedy mniej wi\u0119cej tyle lat, co ja obecnie. By\u0142a ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0105
\n i nie mog\u0142a w pe\u0142ni cieszy\u0107 si\u0119 dzieci\u0144stwem. Opowiada\u0142a, \u017ce w czasie wojny nie mog\u0142a si\u0119 uczy\u0107, poniewa\u017c szko\u0142y by\u0142y pozamykane. Wszystko, czego si\u0119 nauczy\u0142a, zawdzi\u0119cza swojej mamie. To w\u0142a\u015bnie Ona nauczy\u0142a j\u0105 czyta\u0107 i pisa\u0107. Nauczy\u0142a j\u0105 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce Ojczyzna jest najwa\u017cniejsza, \u017ce trzeba j\u0105 szanowa\u0107 i zawsze o ni\u0105 walczy\u0107, aby czu\u0107 si\u0119 prawdziwym Polakiem.<\/p>\n

Opowiedzia\u0142a nam bardzo ciekaw\u0105 histori\u0119 o tym, \u017ce podczas wojny, na ziemi, na kt\u00f3rej obecnie \u017cyje, r\u00f3wnie\u017c toczy\u0142y si\u0119 krwawe walki.<\/p>\n

A by\u0142o to tak: w jej rodzinnej miejscowo\u015bci Swaryszowie, kt\u00f3ra otoczona jest pi\u0119knymi lasami, aktywnie dzia\u0142a\u0142a partyzantka, czyli ch\u0142opcy i m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani, kt\u00f3rzy na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 prowadzili walk\u0119 z Niemcami. Pewnego dnia we wsi pojawi\u0142 si\u0119 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry obieca\u0142 pom\u00f3c i dostarczy\u0107 bro\u0144 partyzantom. Wzbudzi\u0142 on zaufanie w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w, zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z nimi i wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 dobrym cz\u0142owiekiem. Jak si\u0119 jednak p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o (ku wielkiemu zaskoczeniu wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w), by\u0142 on okrutnym szpiegiem dzia\u0142aj\u0105cym na zlecenie Niemc\u00f3w.<\/p>\n

Pewnej nocy Niemcy otoczyli ca\u0142\u0105 wie\u015b i z ka\u017cdego domu wyprowadzili wszystkich m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn i ch\u0142opc\u00f3w. Kobiety p\u0142aka\u0142y i krzycza\u0142y:<\/p>\n

– Zostawcie ich, dok\u0105d ich zabieracie?!<\/p>\n

Niestety nie otrzyma\u0142y na to \u017cadnej odpowiedzi, a Niemcy tylko krzyczeli:<\/p>\n

-Wychodzi\u0107! Szybciej, szybciej!<\/p>\n

Przeprowadzili ich przez ca\u0142\u0105 miejscowo\u015b\u0107, jednocze\u015bnie przeszukuj\u0105c wszystkie domy, czy aby nikt si\u0119 nie ukry\u0142. Zaprowadzili ich do pobliskiego lasu i tam szpieg zacz\u0105\u0142 wskazywa\u0107 m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy wed\u0142ug niego dzia\u0142ali w partyzantce. Tam wskazani przez niego m\u0119\u017cczy\u017ani zostali rozstrzelani. Kobiety i dzieci przera\u017cone zosta\u0142y w domach i nie mog\u0142y uwierzy\u0107 w to, co si\u0119 sta\u0142o. By\u0142y zrozpaczone, nie mog\u0142y si\u0119 z tym pogodzi\u0107, jak kto\u015b, kto udawa\u0142 ich przyjaciela, m\u00f3g\u0142 wyrz\u0105dzi\u0107 im tak\u0105 krzywd\u0119\u2026<\/p>\n

 <\/p>\n

Obecnie w tym lesie znajduje si\u0119 cmentarz, na kt\u00f3rym co roku odbywaj\u0105 si\u0119 uroczysto\u015bci upami\u0119tniaj\u0105ce to straszliwe wydarzenie.<\/p>\n

Babcia, opowiadaj\u0105c t\u0119 histori\u0119, bardzo si\u0119 wzruszy\u0142a i mia\u0142a \u0142zy w oczach. Powiedzia\u0142a, \u017ce powinni\u015bmy doceni\u0107 czasy, w kt\u00f3rych \u017cyjemy i cieszy\u0107 si\u0119 z ka\u017cdego dnia \u017cycia w wolnym kraju.<\/p>\n

Po wys\u0142uchaniu tej historii zda\u0142am sobie spraw\u0119, w jakich cudownych czasach przysz\u0142o mi \u017cy\u0107. Mam mo\u017cliwo\u015b\u0107 chodzenia do szko\u0142y, kszta\u0142cenia si\u0119, rozwijania swoich umiej\u0119tno\u015bci i talent\u00f3w. Mog\u0119 spokojnie k\u0142a\u015b\u0107 si\u0119 spa\u0107 we w\u0142asnym domu, nie obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce nazajutrz wydarzy si\u0119 co\u015b strasznego. Niestety cz\u0119sto nie potrafimy doceni\u0107 tego, co mamy, \u017ce mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 w swoim ojczystym j\u0119zyku, \u017ce nie musimy si\u0119 ukrywa\u0107, ani przed nikim ucieka\u0107. Nie potrafimy cieszy\u0107 si\u0119 z ka\u017cdego dnia \u017cycia w wolnej Polsce.<\/p>\n

 Historia mojej babci bardzo mnie poruszy\u0142a i od tego momentu wi\u0119ksz\u0105 wag\u0119 przywi\u0105zuj\u0119 do \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych i z wi\u0119ksz\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 staram si\u0119 je prze\u017cywa\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Aleksandra Walocha, klasa V<\/em><\/p>\n

Opracowa\u0142a Renata G\u0105sior<\/p>\n

Nauczyciel j\u0119zyka polskiego<\/p>\n

w Szkole Podstawowej im. Stanis\u0142awa Staszica w Tuchowie<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Ziemio Ojczysta, b\u0142yszcz\u0105ca ros\u0105 o poranku, pachn\u0105ca skoszon\u0105 traw\u0105 w po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu, szeleszcz\u0105ca sitowiem o zmierzchu, zdobywana w trudzie i<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-8076","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aktualnosci"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pghmmV-26g","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8076","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8076"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8076\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8079,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8076\/revisions\/8079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8076"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8076"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8076"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}