{"id":4996,"date":"2016-06-19T20:35:27","date_gmt":"2016-06-19T18:35:27","guid":{"rendered":"http:\/\/zs.tuchow.pl\/?p=4996"},"modified":"2023-08-03T08:39:18","modified_gmt":"2023-08-03T06:39:18","slug":"gim-czytanie-to-jej-pasjapisanie-tez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/2016\/06\/19\/gim-czytanie-to-jej-pasjapisanie-tez\/","title":{"rendered":"GIM -> Czytanie to jej pasja\u2026pisanie te\u017c!"},"content":{"rendered":"

Po raz kolejny Adrianna Gogola<\/strong> zwyci\u0119\u017cy\u0142a w konkursie literackim. Jej praca jest niezwykle oryginalna i pomys\u0142owa. Doceni\u0142o to juryIII Konkursu pt. „Schwytaj Bia\u0142ego Kruka” zorganizowanego przez Wydawnictwo \u201eAmbaje\u201d oraz Bibliotek\u0119 Pedagogiczn\u0105 w Tarnowie.<\/p>\n

Przedmiotem konkursu by\u0142o znalezienie i opisanie ma\u0142o znanej, lecz interesuj\u0105cej ksi\u0105\u017cki polskiego lub zagranicznego autora. Oceniany by\u0142 stopie\u0144 oryginalno\u015bci wybranej ksi\u0105\u017cki, interesuj\u0105cy spos\u00f3b jej zaprezentowania oraz dodatkowo \u2013 ciekawa historia poszukiwa\u0144. Na konkurs nap\u0142yn\u0119\u0142o w sumie 47 prac, kt\u00f3re prezentowa\u0142y bardzo wysoki poziom. Ocenia\u0142o je jury konkursu w sk\u0142adzie: Beata Anna Symo\u0142on, Dorota Ba\u0142uszy\u0144ska-Srebro, Beata Kania. Nasza uczennica \u015bwietnie wpasowa\u0142a si\u0119 swoj\u0105 recenzj\u0105 w cele i zamierzenia Og\u00f3lnopolskiej Akcji Masowego Czytania zorganizowanej przez miesi\u0119cznik \u201eBiblioteka w Szkole\u201d. Pokaza\u0142a, \u017ce nie zawsze nowinki rynkowe s\u0105 warte przeczytania, \u017ce ka\u017cdy mo\u017ce odnale\u017a\u0107 przyjemno\u015b\u0107 w czytaniu zupe\u0142nie starej, niepopularnej w dzisiejszych czasach lekturze. Sama autorka zwyci\u0119skiej recenzji napisa\u0142a, \u017ce \u201enie ocenia si\u0119 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce\u201d. To stare przys\u0142owie jest nadal \u017cywe, dlatego patrz\u0105c na sukcesy Ady, kt\u00f3re niew\u0105tpliwie zawdzi\u0119cza temu, \u017ce w\u0142a\u015bnie lubi czyta\u0107, zach\u0119cam wszystkich maruder\u00f3w. Czytajcie! Szukajcie! Pr\u00f3bujcie znale\u017a\u0107 w sobie t\u0119 odrobin\u0119 ciekawo\u015bci\u2026<\/p>\n

K.K.<\/p>\n

ngg_shortcode_0_placeholderO tym, jakie figle p\u0142ata nam los, czyli recenzja „Historii niewiarygodnych” J.J. Herlingera<\/p>\n

Kiedy by\u0142am ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0105, z zapa\u0142em obserwowa\u0142am otoczenie, ch\u0142on\u0105c wszystko jak g\u0105bka. Zapami\u0119tywa\u0142am ludzi, postacie z bajek, miejsca i r\u00f3\u017cne inne rzeczy. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce pewnego dnia z zaciekawieniem wspi\u0119\u0142am si\u0119 na kolana dziadka, by przygl\u0105da\u0107 si\u0119 pewnej ma\u0142ej ksi\u0105\u017cce, kt\u00f3r\u0105 pewnie trzyma\u0142 w d\u0142oniach. Pami\u0119tam, \u017ce na stole le\u017ca\u0142y w p\u00f3\u0142misku czerwone jab\u0142ka, a s\u0142o\u0144ce z determinacj\u0105 przedziera\u0142o si\u0119 przez zas\u0142on\u0119 chmur. Lekki wietrzyk targa\u0142 li\u015b\u0107mi drzew, a stara, czarna kocica leniwie przebiera\u0142a \u0142apami, szukaj\u0105c miejsca, gdzie mog\u0142aby co\u015b spsoci\u0107. Usadowiwszy si\u0119 wygodnie, przegryzaj\u0105c s\u0142odk\u0105 truskawk\u0119, zacz\u0119\u0142am przygl\u0105da\u0107 si\u0119, jak dziadek w skupieniu poch\u0142ania spisan\u0105 histori\u0119. Nie dane mu jednak by\u0142o doko\u0144czy\u0107, gdy\u017c z dzieci\u0119cym u\u015bmiechem na twarzy, zapyta\u0142am, c\u00f3\u017c takiego czyta. Ten zdj\u0105\u0142 swe okulary i zamy\u015bli\u0142 si\u0119 na chwil\u0119. „Czytam, droga wnuczko, historie niebywa\u0142e, wprawiaj\u0105ce w os\u0142upienie, niew\u0105tpliwie niebywa\u0142e, o ludzkim losie, kt\u00f3ry potrafi by\u0107 tak przewrotny, \u017ce a\u017c dziw uwierzy\u0107!” Z grymasem na twarzy, oznajmi\u0142am mu, \u017ce nic z tego nie rozumiem. Za\u015bmia\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142, bym si\u0119 nie martwi\u0142a. Gdy dorosn\u0119, na pewno zrozumiem. Nie daj\u0105c za wygran\u0105, odwr\u00f3ci\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119 tak, by widzie\u0107 ok\u0142adk\u0119. Tajemniczy aligator z jednym okiem wry\u0142 si\u0119 w moj\u0105 pami\u0119\u0107, cho\u0107 po latach pozosta\u0142o z niego tylko mgliste wspomnienie.<\/p>\n

Min\u0119\u0142o kilka lat i tak jak dziadek m\u00f3wi\u0142, los nie raz potrafi\u0142 zaskakiwa\u0107 mnie swoimi pomys\u0142ami. Czasem przeklina\u0142am go w duchu, by po chwili dzi\u0119kowa\u0107 za taki, a nie inny splot zdarze\u0144. Moje literackie zainteresowania te\u017c dojrza\u0142y i si\u0119ga\u0142am po, coraz to ci\u0119\u017csze dzie\u0142a, znanych i cenionych pisarzy. Nauczy\u0142am si\u0119, \u017ce nie ocenia si\u0119 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce i nie warto pod\u0105\u017ca\u0107 za promowanymi nowostkami. Widz\u0105c, \u017ce ci\u0105gle szukam dobrych ksi\u0105\u017cek i \u017ce moje zami\u0142owanie do czytania nie ga\u015bnie, dziadek ci\u0105gle podsuwa\u0142 mi pod nos co\u015b, co nigdy nie zawodzi\u0142o. Raz by\u0142 to Hemingway, innym razem Neil Gaiman. Czytanie by\u0142o nasz\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 pasj\u0105. I tak, pewnego razu, przegl\u0105daj\u0105c meandry Internetu, natrafi\u0142am na owego kruka. Cho\u0107 by\u0142 nim aligator. Zamruga\u0142am kilkakrotnie, staraj\u0105c si\u0119 przywo\u0142a\u0107 my\u015bl, gdzie wcze\u015bniej widzia\u0142am owego zwierza. Niestety, nic nie przychodzi\u0142o mi do g\u0142owy. Zrezygnowana, porzuci\u0142am starania odnalezienia ksi\u0105\u017cki we wspomnieniach. Nast\u0119pnego dnia uda\u0142am si\u0119 do dziadka. Mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce to on pomo\u017ce mi odszuka\u0107 dzie\u0142o nieznanego mi autora. Poczciwy staruszek zamy\u015bli\u0142 si\u0119. Po chwili energicznie wsta\u0142 i uda\u0142 si\u0119 do innego pokoju, gdzie sta\u0142a stara szafa. Tam trzyma\u0142 ksi\u0119gi, kt\u00f3re nie zmie\u015bci\u0142y si\u0119 ju\u017c na obleganych p\u00f3\u0142kach. Szuka\u0142 i szuka\u0142, ale nie m\u00f3g\u0142 niczego znale\u017a\u0107. Po chwili podda\u0142 si\u0119. Us\u0142ysza\u0142am, \u017ce wie, o kt\u00f3r\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 mi chodzi, ale nie mo\u017ce jej znale\u017a\u0107. Oznajmi\u0142, \u017ce „Historie niewiarygodne” napisane przez Herlingera zagin\u0119\u0142y gdzie\u015b, w odm\u0119tach jego biblioteki. Zdradzi\u0142 mi jeszcze, \u017ce ka\u017cd\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, kt\u00f3r\u0105 nabywa\u0142 oznacza\u0142 swoimi inicja\u0142ami i gdybym gdzie\u015b znalaz\u0142a jak\u0105\u015b, mam sprawdzi\u0107 na ostatniej stronie czy ich tam nie ma. Je\u015bli znak b\u0119dzie – to ksi\u0119ga dziadka.<\/p>\n

Min\u0119\u0142o kilka miesi\u0119cy i nasta\u0142a jesie\u0144. S\u0142o\u0144ce nie grza\u0142o ju\u017c tak mocno, jak kilka miesi\u0119cy temu, a wiatr d\u0105\u0142 ze zdwojon\u0105 si\u0142\u0105. Li\u015bcie mieni\u0142y si\u0119 gam\u0105 barw czerwieni i opada\u0142y na ziemi\u0119. Trzeba by\u0142o wyci\u0105gn\u0105\u0107 lekkie kurtki, poniewa\u017c zaczyna\u0142o si\u0119 ju\u017c robi\u0107 zimno. Jak to bywa, jesie\u0144 sprzyja mi\u0142o\u015bnikom ksi\u0105\u017cek. Gdy za oknem miliony kropli deszczu spadaj\u0105 na szary chodnik, a granatowe niebo przeszywa z\u0142ota wst\u0119ga, najlepiej zaszy\u0107 si\u0119 gdzie\u015b z dobr\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 i ciep\u0142\u0105 herbat\u0105. Z\u0142akniona nowych, pasjonuj\u0105cych historii, kt\u00f3re w te deszczowe dni roz\u015bwietli\u0142yby moje \u017cycie, niczym promyk s\u0142o\u0144ca, uda\u0142am si\u0119 w miejsce, w kt\u00f3rym zawsze czu\u0142am si\u0119 dobrze: antykwariat. Uczucia, kt\u00f3re mi towarzysz\u0105, gdy wchodz\u0119 do tego magicznego miejsca, s\u0105 nie do opisania. Widok tych wszystkich nieodkrytych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re maj\u0105 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3re przechodzi\u0142y od w\u0142a\u015bciciela do w\u0142a\u015bciciela i czekaj\u0105 na wydobycie, jest bezcenny. Jak zwykle, zacz\u0119\u0142am wype\u0142nia\u0107 sw\u00f3j niezwyk\u0142y plan zdobycia ksi\u0105\u017cki idealnej, takiej kt\u00f3r\u0105 podsunie mi los. Podesz\u0142am pod wysoki rega\u0142 i zamkn\u0119\u0142am oczy. B\u0142\u0105dzi\u0142am d\u0142oni\u0105 po tytu\u0142ach, a\u017c w ko\u0144cu z powrotem je otwar\u0142am. Delikatnie wyj\u0119\u0142am wybran\u0105 pozycj\u0119 i zamar\u0142am. Nie spodziewa\u0142am si\u0119 ujrze\u0107 ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3rej tak d\u0142ugo poszukiwa\u0142am! Nie mog\u0142am jej nigdzie znale\u017a\u0107, a nawet antykwariusz twierdzi\u0142, \u017ce nie ma jej w swoich zbiorach. Trudno by\u0142o mi uwierzy\u0107 w prawdziwo\u015b\u0107 tego zdarzenia, a jednak trzyma\u0142am w d\u0142oniach upragnionego aligatora. Teraz wyra\u017anie widzia\u0142am jego kontury. Jedno oko mia\u0142 na swoim miejscu, a drugie… zjada\u0142? Ok\u0142adka by\u0142a do\u015b\u0107 nietypowa, ale prosta i to mi si\u0119 w niej spodoba\u0142o. Utrzymywa\u0142a si\u0119 w kolorze b\u0142otnistej zieleni. Ma\u0142ymi, czarnymi literami wypisany by\u0142 autor i tytu\u0142. Od razu kupi\u0142am starodruk i pogna\u0142am do dziadka, by opowiedzie\u0107 mu o swoim znalezisku.<\/p>\n

Jeszcze tego samego dnia zacz\u0119\u0142am lektur\u0119. Nie by\u0142a zbyt gruba, ale nie liczy si\u0119 ilo\u015b\u0107, tylko jako\u015b\u0107. Notk\u0105 od autora pan Herlinger zdo\u0142a\u0142 mnie zaciekawi\u0107, cho\u0107 i tak z usta najlepszego recenzenta dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce ksi\u0105\u017cka jest dobra. Ca\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a podzielona na pi\u0119\u0107 cz\u0119\u015bci. W ka\u017cdej znajdowa\u0142o si\u0119 kilka kr\u00f3tszych lub d\u0142u\u017cszych opowiada\u0144. A zacz\u0119\u0142o si\u0119 od szans jednych na milion. Pierwsze opowie\u015bci traktowa\u0142y o niebywa\u0142ych przypadkach, w kt\u00f3rych \u017cycie ludzie powinno by\u0142o ulecie\u0107, lecz mimo to pozosta\u0142o na ziemi. Lektura nie by\u0142a \u0142atwa. Roi\u0142o si\u0119 w niej od fizycznych i matematycznych spostrze\u017ce\u0144, co ci\u0119\u017cko mi si\u0119 czyta\u0142o, zwa\u017cywszy na moje w\u0105tpliwe zami\u0142owanie do nauk \u015bcis\u0142ych. Musia\u0142am si\u0119 mocno skupi\u0107, by zrozumie\u0107 sens opowie\u015bci. Nie zniech\u0119ci\u0142o mnie to jednak, poniewa\u017c szybko przesz\u0142am do kolejnego dzia\u0142u, zatytu\u0142owanego „Tchnienie \u015bmierci”. Pomimo mrocznego tytu\u0142u, poczu\u0142am si\u0119 ju\u017c lepiej, gdy zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce ten b\u0119dzie si\u0119 trzyma\u0142 opowie\u015bci \u017ceglarskich. I tu w\u0142a\u015bnie, zacz\u0119\u0142am dos\u0142ownie poch\u0142ania\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119. Autor ka\u017cdym s\u0142owem coraz bardziej wci\u0105ga\u0142 mnie w sw\u00f3j \u015bwiat. Opowie\u015bci o statkach widmo idealnie wpasowywa\u0142y si\u0119 w moje zainteresowania, a wyja\u015bnienie od strony logicznej, jak takie statki maj\u0105 racj\u0119 bytu, tylko mnie uszcz\u0119\u015bliwi\u0142o. Nie b\u0119d\u0119 jednak tego zdradza\u0107, bo najwi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 jest odkrywanie tej tajemnicy, cal po calu. Herlinger przytacza znane historie brygantyny „Mary Celeste”, kt\u00f3ra to zosta\u0142a odnaleziona bez za\u0142ogi, czy diabelnego Tr\u00f3jk\u0105ta Bermudzkiego, gdzie tysi\u0105ce ludzi zako\u0144czy\u0142o sw\u00f3j \u017cywot. Wzmianka jest tu nawet o Lataj\u0105cym Holendrze, postrachu m\u00f3rz, kt\u00f3ry swym okr\u0119tem-widmem przepowiada rych\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 \u017ceglarzom.<\/p>\n

Gdy ze smutkiem przeprawi\u0142am si\u0119 przez cz\u0119\u015b\u0107 drug\u0105, kt\u00f3ra zbyt szybko si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, dotar\u0142am do „Za si\u00f3dm\u0105 g\u00f3r\u0105”. Tutaj ju\u017c przenios\u0142am si\u0119 do egzotycznej Afryki i jej dzikich plemion, gdzie dzia\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne, niewyja\u015bnione rzeczy. Autor przytacza\u0142 historie dziwnych rytua\u0142\u00f3w, a nawet pojawi\u0142 si\u0119 ok\u0142adkowy aligator, jednak ta cz\u0119\u015b\u0107 nie uj\u0119\u0142a mnie ju\u017c tak jak poprzednia. By\u0107 mo\u017ce wynika to z moich osobistych odczu\u0107, poniewa\u017c uwielbiam morze, ale te opowiadania po prostu ju\u017c mnie tak nie zaciekawi\u0142y, nie przenios\u0142am si\u0119 w pe\u0142ni w tamten \u015bwiat. Przeprawi\u0142am si\u0119 przez g\u0105szcz nudniejszych opowiada\u0144 i uciek\u0142am w kolejny tytu\u0142.<\/p>\n

„W poszukiwaniu drugiego klucza” nios\u0142o ze sob\u0105 nadziej\u0119 na ponowne porwanie do lektury. Gdy zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce ten dzia\u0142 poniek\u0105d traktowa\u0107 b\u0119dzie o liczbach, troch\u0119 si\u0119 przerazi\u0142am. Jednak, strach wielkie ma oczy i ju\u017c po chwili ze zdziwieniem przekona\u0142am si\u0119, \u017ce opowiadania s\u0105 wci\u0105gaj\u0105ce. Ca\u0142o\u015bci dope\u0142nia\u0142y obrazki, lub mapy, pojawiaj\u0105ce si\u0119 co jaki\u015b czas na stronach ksi\u0105\u017cki. Warto te\u017c wspomnie\u0107 o lekko\u015bci pi\u00f3ra Herlingera. Czytaj\u0105c jego tekst dos\u0142ownie czu\u0142am si\u0119 w centrum wszystkich wydarze\u0144. Podoba\u0142y mi si\u0119 wyszukane por\u00f3wnania, czy sarkastyczne uwagi, a co najwi\u0119cej, dos\u0142ownie widzia\u0142am ile pracy w\u0142o\u017cy\u0142 on w swoje dzie\u0142o. Te wszystkie przyk\u0142ady, kt\u00f3re nie powinny mie\u0107 ze sob\u0105 nic wsp\u00f3lnego, u Herlingera \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 w logiczn\u0105, sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

I tak zadowolona, cho\u0107 smutna, dotar\u0142am do ostatniego rozdzia\u0142u, zatytu\u0142owanego wdzi\u0119cznie „Z czterech kra\u0144c\u00f3w \u015bwiata”. Szybko przekona\u0142am si\u0119, \u017ce poprzednie opowiadania by\u0142y tylko przedsmakiem, a autor na koniec zostawi\u0142 najlepsze. Tak zr\u0119cznie przechodzi\u0142 od tematyki science-fiction do ca\u0142kiem przyziemnego tematu inteligencji istot na Ziemi. I w ko\u0144cu dotar\u0142am do ostatniej opowie\u015bci, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 moj\u0105 ulubion\u0105. Idealnie podsumowuje ona ca\u0142o\u015b\u0107, jak i nawi\u0105zuje do tytu\u0142u. Opowiada o pewnym kapitanie, kt\u00f3ry znajduje list w butelce, prosz\u0105cy o pomoc statkowi, na kt\u00f3rym wybuch\u0142 bunt. Oczywi\u015bcie dzielny m\u0119\u017cczyzna wyrusza z pomoc\u0105 i ju\u017c kilka godzin p\u00f3\u017aniej jest po wszystkim. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce cz\u0142owiek, kt\u00f3ry \u00f3w list napisa\u0142, o niczym nie wiedzia\u0142. Zapiera si\u0119, \u017ce nawet nie mia\u0142 czasu na napisanie listu. Wyja\u015bnienie zagadki okazuje si\u0119 tak nieprawdopodobne, \u017ce a\u017c trudno uwierzy\u0107 w prawdziwo\u015b\u0107 tych zdarze\u0144. A jednak los tak bardzo lubi p\u0142ata\u0107 nam figle i my nie mo\u017cemy na to nic poradzi\u0107. Ksi\u0105\u017cka idealnie podkre\u015bla to, \u017ce mo\u017ce zdarzy\u0107 si\u0119 wszystko, a historie niewiarygodne mog\u0105 przytrafi\u0107 si\u0119 tak\u017ce nam. Nawet rzeczy tak nieprawdopodobne, jak istoty pozaziemskie, czy statki widmo. To wszystko, to otaczaj\u0105cy nas \u015bwiat, kt\u00f3ry skrywa w sobie jeszcze nie jedn\u0105 tajemnic\u0119.<\/p>\n

Dzi\u0119ki „Historiom niewiarygodnym” nie tylko wzbogaci\u0142am swoj\u0105 wiedz\u0119, ale sk\u0142oni\u0142am si\u0119 do refleksji. Czy naszym \u017cyciem rz\u0105dzi tylko przypadek? Jakie tak naprawd\u0119 maj\u0105 znaczenie moje wybory? A mo\u017ce wszyscy zmierzamy do tego samego celu, tylko innymi \u015bcie\u017ckami? Nie umiem odpowiedzie\u0107 na te pytania, ale ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 Herlingera. Dzidek mia\u0142 racj\u0119, nie rozczarowa\u0142a mnie. I nawet trudno sobie wyobrazi\u0107, jakie\u017c by\u0142o moje zdziwienie, gdy na ostatniej stronie odkry\u0142am jego inicja\u0142y. Ciekawe jak\u0105 drog\u0119 musia\u0142a przej\u015b\u0107 ta ksi\u0105\u017cka, by trafi\u0107 w moje r\u0119ce? Widocznie los postanowi\u0142 sp\u0142ata\u0107 mi kolejnego figla.<\/p>\n

Adrianna Gogola<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po raz kolejny Adrianna Gogola zwyci\u0119\u017cy\u0142a w konkursie literackim. Jej praca jest niezwykle oryginalna i pomys\u0142owa. Doceni\u0142o to juryIII Konkursu<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5,14],"tags":[],"class_list":["post-4996","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aktualnosci","category-zdjecia_gim"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pghmmV-1iA","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4996","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4996"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4996\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11299,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4996\/revisions\/11299"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4996"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4996"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sp.tuchow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4996"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}